İnanılmaz derecede iyiydi. Öyle sanılsa da aşk romanı olduğunu düşünmüyorum, nefretin ve zehrin romanı bence. Dehşet karamsar bir havası var ve gotik kurgu diyince aklıma ilk bu gelir bundan sonra... Hikaye şöyle başlıyor: Uğultulu Tepeler'in sahibi mr. Earnshaw, Liverpool gezisinde kimsesiz bir çingene çocuk bulur. O döneme baktığımızda İngiltere'ye köle ticareti ve kolonilerden kaçan insanlar dolayısıyla yoğun göç alındığı biliniyor, romanın ana karakteri Heathcliff de muhtemelen o şekilde geldi. Mr. Earnshaw heathcliff'i kendi çocuğu gibi bağrına bassa da bu diğer iki çocuğu arasında kıskançlığa yol açıyor. Büyük oğlu Hindley ve kızı Catherine. Hindley ve heathcliff arasında uzun yıllar devam edecek derin bir nefret var ve birbirlerine işkence ediyorlar. Catherine ve heathcliff arasındaysa tam tersi, birbirlerine tapıyorlar ve birlikte büyüyorlar. Catherine kendi kalıbı olmayan bir karakter. Heathcliff'leyken onun gibi serseri davranıyor, "ruhları her neyden yoğrulmuşsa ikisininki de aynı" ama bir de evlerinin yakınındaki çiftlikte yaşayan Linton'lar var... Edgar Linton Heathcliff'in tam tersi biri. Heathcliff şeytanın yeryüzündeki gölgesiyken Edgar bir melek, sakinliğin temsili. Catherine, Edgar ile tanışıp bir kaza sonucunda onların evinde kaldığında tam bir hanımefendiye dönüşüyor. Tekrar uğultulu tepeler'e döndüğünde de Heathcliff'in kendine çeken o kaosunu arzuluyor. İki uç arasında gide gele asla huzura eremiyor huzur şurada dursun deliriyor, delirişini ilmek ilmek okumak da belirtilmeye değer şekilde çok keyifliydi. Kitaptaki çoğu kadın gibi uzun bir yaşamı olmuyor. Bunun sebebi yazarın kadınsız dünyanın ne kadar acımasız ve ilkel olduğunu göstermek istemesi. Bilhassa anne olduktan kısa bir süre sonra ölen karakterlerin oğullarının nasıl savrulup yoldan çıktığını görüyoruz. Çürümüşlükten onları koruyacak kimse kalmıyor. Bu da dönemi özelinde metindeki feminist altyapının temelini oluşturuyor. Beni en çok etkileyen şey heathcliff gibi dehşet korkunç taş kalpli bir karakterin bile sevdiği kadına karşı duygusal olabilmesi ve dünyalar kadar değer verebilmesi oldu. Catherine öldükten sonra 18 yıl boyunca bir an bile onu düşünmeyi bırakmadı, sonra da peşinden gitti zaten. Hayatını adadığı planları bile anlamsız bulup bıraktı... İkinci nesilden devam etmesi ve benzer çatışmaların gerçekleşmesi de kaderin ağını çok hoş göstermiş. Kesinlikle okumadan ölmeyin tavsiyedir.
·
85 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.