Hüyükteki Nar Ağacı, Türk edebiyatının büyük ustalarından Yaşar Kemal’in 1951 yılında yazdığı, ancak 1982 yılında yayımlanan kısa bir romanıdır. Eser, yazarın kendi ifadesiyle “doğa-insan ilişkilerini en iyi anlamda verdiğim yapıtlarımdan biri” olarak tanımlanır. Çukurova bölgesinde geçen roman, 1950’li yıllarda traktör ve biçerdöver gibi tarım makinelerinin bölgeye girmesiyle işsiz kalan yarıcılar ve mevsimlik işçilerin dramını konu edinir. Toplumcu gerçekçilik anlayışıyla yazılmış olan eser, kapitalizmin Çukurova’ya etkilerini, yoksulluğu, umudu ve insan-doğa ilişkisini etkileyici bir dille işler.
Roman, tarlalarında ekinleri kuruyan Memet’in, geçimlerini sağlamak için Çukurova’ya ırgatlık yapmaya gitmeye karar vermesiyle başlar. Memet, köylüsü Hösük, bilge ve sakin Aşık Ali, sağlık sorunları olan Yusuf ve yolda gruba katılan genç Memet Çocuk ile birlikte yola çıkar. Ancak Çukurova’da tarım makinelerinin yaygınlaşmasıyla insan emeğine ihtiyaç azalmıştır. Grup, iş bulmak için köy köy dolaşır, açlık, yoksulluk, sıtma ve hayal kırıklıklarıyla mücadele eder. Yolda karşılaştıkları insanlar, Aşık Ali’nin türküleri ve sivrisineklerle dolu zorlu doğa koşulları, hikayenin Çukurova atmosferini güçlendirir.
Umutsuzluğa kapıldıkları bir noktada, bir köyde yaşlı bir kadın onlara Hüyükteki Nar Ağacı’nın efsanesini anlatır. Bu ağacın, Hz. Ali tarafından kutsal bir mekâna, “Kırklar Meydanı”na dikildiği söylenir. Ağacın gölgesinde uyuyanların dertlerine çare bulduğu, hastaları iyileştirdiği, açları doyurduğu ve zalimlerin yaklaşamadığı anlatılır. Bu efsane, gruba yeni bir umut verir ve nar ağacını bulmak için yola devam ederler. Ancak vardıklarında, ağacın yerinde sadece kurumuş bir kök bulsalar da, bu bile onların dayanışmasını ve umutlarını güçlendirmeye yeter.
Romanın adı, yerel ağızda kullanılan “hüyük” (höçük) kelimesinden gelir ve küçük tepe anlamına işaret eder. Kitap kapağında bir höyük ve nar ağacı görseli bulunur, bu da eserin sembolik atmosferini yansıtır.
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.