İbrahim, baltanın suçu yok. Kırılmak puttan eskidir, bilmiyorsun.
Yolda belki Allah bulurum yolda belki cehennem.
Beni üzülmüş bir çocuğun kalbine ısmarla İbrahim.
Baltanın suçu yok,
Sevmek puttan eskidir, bilmiyorsun.
Hem gül hem gürz taşıyorum içimde, bilmiyorsun
Dargınım sabahlarına dünyanın, sokaklarına kızgınım, ağaçlarına küs.
Yaşamakta bazen intihardır İbrahim, yaşamakta küfür.
Uyanmakla edilen hata iyi şeylerden bahsetmekle devam ediyor.
Beni güzelt, beni horgör, beni parçala.
Suyla söndürülmüyor yangın
Kemiğimi bıçağa, beni Allah'a ısmarla İbrahim.
Çok haklı kaybediyorum, bilmiyorsun.
İbrahim baltanın suçu yok, kırılmak puttan eskidir, bilmiyorsun.
Bir bilinmeze denklem olmakla geçiyor Ömür, bilmiyorsun.
Onlar nemrut, sen ibrahim.
Uykularımda putlar ekiyorlar göğsüme.
Yangınların ortasındayız.
Bilmezsin ki ateş kendinden olanı yakmaz.
Bahçelerinden bahar eksik olmasın.
İnandım lakin gönlüm biraz yatışsın
Ben seni hep güzel hatırladım.
Bir tarafta cızlam, ihbar ve dünya.
Bir tarafta şubat, devlet ve Allah.
Ben böyle çok güçsüz oldum İbrahim.
Bil ve Doğrul
Bil ve Doğrul İbrahim.
Baltanın suçu yok,
Sevmekte kırılmakta puttan eskidir,
Bilmiyorsun.
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
