Kalemine hayran olduğum yazar... Bu nasıl güzel bir kitap, nasıl güzel bir coğrafya betimlemesi, nasıl içime işleyen bir konu böyle.. Bu sene okuduğum en iyi romanlardan biriydi kesinlikle. Hatta hayatımda okuduğum en iyi romanların arasında diyebilirim. Belki ben de doğduğum topraklarda, ülkemde yaşamadığımdandır, Mardin doğumlu İbrahim’in unuttuğu, batılılaştığı, yabancılaştığı topraklara geri dönüşü beni çok etkiledi. Ezidilerin öyküsü ise son derece çarpıcıydı. Kitabın arka kapağında ve içeriğinde bulunan ‘harese’ benzetmesi tam oturmuş romana. Ayrıca yazarın çocukluğundaki İslamı şimdiki İslam anlayışıyla karşılaştırması, eskiden din, dil, ırk ayrımını bilmeyen çocukluğumuzu, Işid ve pkk zulmüne maruz kalan bir kenti böylesine anlatışı(s28) beni çok düşündürdü, keyiflendirdi. ‘Biz , bu ülkenin okuryazarları, boşluğa düşen bir trapezci gibiydik. Doğunun askısını bırakmış, Batı askısını da yakalayamadan aşağı düşmüştük.’(s65- yazarın Mutluluk kitabından alınmış ancak konuya tam oturmuş). Türkiye’de belli bir eğitim seviyesinin üzerinde olmak ancak bu kadar iyi tasvir edilebilirdi. Uzatmadan, yalın bir dille yazılmış, çarpıcı, sürükleyici, öğretici ve bir o kadar kendinizi bulacağınız bir roman arıyorsanız okuyun.
··
2 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.