“Aşk, aklın en güzel deliliğidir.”
İki kırık ruh, kısa süreli bir yakınlıkta birbirini bulur ama aşk, bu iki insanın kaderinde de yoktur. Yalnızlığını sokaklarda dolaşarak unutan o romantik adam, Nastenka’ya verdiği tüm o içtenliği ve sevgisine rağmen terk edilir. Dostoyevski, bu hikâyede aşkı hem bir hayal, hem bir delilik, hem de ruhun en samimi isyanı olarak sunmuş diyebiliriz o halde.