Hüseyin Rahmi Gürpınar’ın Efsuncu Baba adlı romanı, cehaletin ve hurafelere körü körüne inanmanın birey ve toplum üzerindeki yıkıcı etkilerini hicivle anlatan çarpıcı bir eserdir. Romanın ana düşüncesi, bilimin ve aklın karşısında büyüye, efsuna, sahte din adamlarına ve hurafeye kapılmanın tehlikeleridir. Günümüz Türkiye’sinde hâlâ geçerliliğini koruyan bu tema, toplumumuzun bazı kesimlerinde bilimsel düşüncenin yerini hâlâ kolay yoldan kurtuluş vaadi sunan sahte inanç sistemlerinin alabildiğini gözler önüne seriyor.
Ben romanı okurken hem güldüm hem de içim acıdı. Efsuncu Baba karakteri üzerinden, insanların korkularının nasıl istismar edildiğini, bilinçsizliğin nasıl sömürüye dönüştüğünü görmek günümüzde sosyal medyada, televizyonlarda hâlâ karşımıza çıkan sahte “şifacıları” hatırlattı bana. Bu yönüyle roman, yalnızca dönemin değil, bugünün de aynası gibi.
Gürpınar’ın eleştirel dili ve ironik üslubu sayesinde, roman yalnızca bir kurgu değil, aynı zamanda toplumsal bir uyarı niteliği taşıyor. Okuyucuya düşünmeyi, sorgulamayı ve en önemlisi aklını kullanmayı öğütlüyor. Bu nedenle Efsuncu Baba, sadece edebi değil, toplumsal açıdan da değerli ve güncel bir eser.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.