Pişman olmadığım bir Nermin Yıldırım kitabı daha… elimden bırakamadığım çok güzel bir roman okudum. Tanıdığı sandığı her duyguya yabancı, attığı adımların sorumluluğunda ezilen, savrulan, yer bulamayan ve sonunda da pişmanlıklarıyla baş başa kalan bir karakter Süreyya. Yer yer öfkelendim Süreyya’ya. Bana çok uzak olan seçimlerinin bile altında yatanları anladım sonra. Fosforlu Cevriye’den sonra bağ kurduğum diğer bir karakter de Süreyya. Köksüzlüğünü, yersizliğini, pişmanlıklarını, kayboluşlarını anlıyorum. Nermin Yıldırım ne yazsa okurum.
·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.