Bazı kitaplar vardır, kapağını kapattığınızda bile sesi içinizde uzun süre susmaz. Günlerce, haftalarca ve hatta yıllarca aklınızın bir köşesinde yer edinir. Belki de hayatın bir yerinde, hiç beklenmeyen bir anda hafızanızda yankılanır. Handan işte tam da böyle bir roman. Halide Edib Adıvar, bu eserinde bir kadının aşk, yalnızlık ve benlik arasında sıkışmış iç dünyasını mektuplar aracılığıyla anlatır.
Handan eğitimli, aydın bir kadındır ama aynı zamanda kırılmış, aşka inancını kaybetmiş ve içten içe tükenen biridir. Handan'ın yaşadığı hayal kırıklıkları bize aşkın sadece romantik değil, varoluşsal bir sınav olduğunu da gösterir.
Bu romanda Handan’ın aşkının üç aşamadan geçtiğini görüyoruz: İlk olarak akıl ve fikir ortaklığından doğan bir yakınlık hisseder. Ardından yaşadığı ikinci aşk ise bir çeşit başkaldırının yansımasıdır. Son olarak Refik Cemal’e karşı duyduğu hisler ise kalbinin derinliklerine işleyen ve iç dünyasına temas eden bir aşktır.
Handan'ı okurken bazı cümlelerde gözlerim doldu, bazı satırlarında kendi vicdanımla yüzleştim. Kim bilir... Belki de her kadının içinde biraz Handan vardır. Kimi zaman suskun, kimi zaman kırılgan. Dışarıdan bakıldığında güçlü ama içten içe tükenen bir kadın.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.