Kitap sanki o küçüklüğümde bize yasak olan misafir odasına gizlice girdiğim duyguyu hatırlattı okurken. Gizemli, cilalı bir kokusu vardır misafir odalarinin ve misafir gelirse oturulur orada, üstü dantelli koltukların üstüne :)) Ben 80 ler çocuğuyum 60-70 ler için geç kaldım ama çocuk gözleri her zaman çocuk, hangi yıllarda yaşarsa yaşasın o masumluk hep aynı. Mendereslere denk gelmedim ya da Demirel- Ecevitler. 80ler de de zaten aklım fikrim oyundaydı. Çok sonraları o dönemlerin nasıl buhranlı olduğunu anliyorsunuz. Halkı, gençleri doldurup bir birlerine kışkırtmaları, herkesin kendi davasinda haklı olduguna inanmalarini...
Nostaljik bir kitap, sizi o dönemlere götüren ve bütün hatıralarınıza tek tek dokunduran, hissettiren bir kitap olmuş.
İyi okumalar.