İlk defa Nikolay Vasilyeviç Gogol’un kitabını okuma fırsatına eriştim. Kitabı yıllar önce almış olsam da, kısmet bugüneymiş…
Gogol’un kalemi, yazı stili ve diyalogları ele alış şekli açıkçası çok garipti. Ben en çok “Palto” hikayesini beğendim, biraz hüzünlerden, biraz gerçeklerden, biraz da zamanın maddi sıkıntı ve zorluklarından bahsetmişti. Sonuncu “Burun” hikayesi ise, konu itibari ile gerçekten çok fantastik/komik bir hikayeydi. İnandırıcı bir hikaye yapısına sahip olmadığı için “fantastik” dedim. Çünkü hikayenin sonunda da anlatıldığı üzere, bu hikayenin hiç bir şeye faydası yoktu ve anlamakta da zorluyordu insanı. Son cümlelerde “Nadir de olsa rastlanan bir hikaye” olduğu fikrine de katılmıyorum. Çok absürt denilebilecek bir hikayeydi.
İkinci hikaye kadar güzel olmasa da, bu da kendi halinde komik bir hikayeydi benim için. Gotik korku hikayelerinden sonra bu hikaye daha sakin geldi.
Buraya kadar okuduysanız, minnettarım ! :) Nikolay GogolBir Delinin Hatıra Defteri - Palto - Burun