Bazı insanlar tek bir düşünceye bile körü körüne inanmadığını sanır. Fakat yaşamaya devam ediyorsak, en derin acılarımızdan bile bir şekilde silkinip yola devam ediyorsak şu düşünceye körü körüne inanıyoruzdur: "Hayat her şeye rağmen devam ediyor ve ben de ne kadar acı çeksem bile devam etmek zorundayım." Bu ister dinî inancımızın getirdiği bir düşünce olsun, ister başka içsel motivasyonlarımızın...
Bu düşünceye tutunuyorsak güçlüyüzdür. Yaşamaya daha rahat devam edebiliriz. Yaşamakla arasındaki buzları bir türlü tamamen çözemeyenlerimiz vardır elbet. Ama onların bile ölmedikçe bu düşünceye içten içe inandıklarını kabul etmek gerek. Bu düşünceyi arada bir sarssalar da, hırpalasalar da.
Toprak Ana ise bu düşünceyi hiç mi hiç sarsmayan, hatta bir ağaç gibi köklendiren bir kadının hikâyesi. Ben onun gibi olmadığımdan olacak, hayretle ve takdirle alkışladım onu. Dur durak bilmeden zorluklara göğüs gerdiği için dur durak bilmeden alkışlanası bir metanet çünkü onunkisi.