tamami spoiler icerir!
7/10
her seyin kiskancliktan dogdugu bir hikaye... finn'i kiskandigi icin toby'den nefret eden annesi, june'u kiskandigi icin finn'i sevmeyen greta, yine finn'i kiskandigi icin toby'ye gicik olan june... kiskancligini kitabin sonuna kadar kabullenmeyisi, annesinin kiskancliginin sonuclarini fark edince onun ne kadar kotu biri oldugunu dusunmesiyle eslesiyor aslinda. annesinin kiskancligi, onu toby'yi daha once tanimaktan mahrum etmisti ve buna ne kadar sinir olsa da kendisinin de annesindeki kiskancliktan pek geride kalir bir yani olmadigini fark etti. birini cok sevmenin zararlarini gordu belki de biraz. o finn'i cok sevdigi icin greta'yla aralari bozulmustu, annesi finn'i sevdigi icin toby bir hayalet olarak yasamaya mahkum edilmisti, o toby'yi sevdigi icin toby olumune daha erken kavusmustu.. hepsi sevgi yuzundendi. greta'nin ergenlik doneminde ona karsi bir hayal kirikligi duyup terk edilmis hissetmesinin ve finn'in olecegini ogrendiginde kardesiyle tekrar yakin olabileceklerini hayal edip bir rahatlama hissetmesinin sebebi kardesine duydugu sevgiydi, sevgi bir insanin olumune neredeyse sevinmesini saglamisti. ya da toby, june'un ona olan sevgisi yuzunden iki ay erken olmustu. sevgiyi cok guzel anlatan bir kitap oldugunu dusunuyorum cunku sevgi hicbir zaman saf veya guzel olmayacak. sevginin biraz bir lanet, biraz da zehir gibi olmasi gerekli. hic de sucu olmayan birinin olumune sevinmek, sirf sevgiden dogan bir kiskanclikla birinden nefret etmek ve mantikla aciklanamayacak seyler hissedip, yapmak gibi. sevgi budur. bazen sapsal ve sevimli durabilir ama gercek sevginin sinirlari yoktur. bunu 14 yasinda bir kizin gozunden bu kadar iyi yansittigi icin kitabi cok begendim. en cok ilgilendigim kisim bu oldu ama finn, toby ve june'un iliskileri de cok guzeldi. toby ve june'un ikisinin de finn'in ilk aski oldugunu soylemesi... birlikte yaptigi konusmalari, birbirlerine yavas yavas actiklari seyleri sevmistim. finn'in ikisinden de birbirlerine goz kulak olmalarini rica etmesi... sirf finn icin bunu yapiyorlarmis gibi gozukmus olabilir ama aslinda oyle degildi, finn de boyle olacagini biliyordu.
annesinin hayallerinin pesinden gidememesine uzulsem ve aslinda kindarligini anlasam da gicik olmadan edemedim, ama sectigi hayatin finn'inkinin yaninda cok sonuk ve kotu kaldigini hissetmis olabilir. finn aids'e yakalanip oldugu icin, ne kadar igrenc bir dusunce oldugunu fark etse de, biraz olsun kazanmis gibi hissetmis midir acaba?
greta'ya da bir seyleri konusmak yerine boyle geri cekilip gicik bir insana donustugu icin sinir olmustum ama o yastaki bir kizin neden rasyonel davranma gibi bir durtusu olsun ki? bir de kardesin oldugu zaman konusmak bin kat daha zorlasiyor. cok yakinindaki birine en derin seylerden bahsetmek istemiyor insan. sonra kendisini hazir hissedip soyleyecek bir sey bulana kadar da is isten gecmis oluyor. greta'ya da ayni bu oldu ve finn olmeseydi tekrar hic yakinlasamayacaklardi belki. en azindan tum o gicikligindan sonra toby icin june'un yaninda durdu. bir de o kadar gicik davranmasa cok iyi olurdu.
·
86 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.