____ANKA KUŞU _EFSANENİN ATEŞİ_
Bazı kitaplar bir efsaneyi anlatmaz, onu yaşatır. Hatice Üzgül’ün kaleme aldığı Anka Kuşu, tam anlamıyla bu hissi uyandırıyor. Şahmeran’la atılan ilk adım, Lokman Hekim’le sürdürülen bilgelik arayışı, bu kitapla birlikte içsel bir tamamlanmaya ulaşıyor.
Ama Anka Kuşu, sadece bir efsanenin yeniden anlatımı değil. Bu kitapta anlatılan yolculuk, aynı zamanda bizim içimizdeki kırılgan ama dirençli yanın da bir hikâyesi. Yazar, sadece karakterleri değil, okuyucuyu da sınavdan geçiriyor. Her sayfa, insanın kendine tuttuğu bir ayna gibi.
Kaybetmenin, vazgeçmenin, düşmenin ve yeniden ayağa kalkmanın sembolü bu kitapta bir kuş değil sadece; bir hâl, bir bilinç, bir varoluş biçimi.
Kürşat ve Sinnan’ın yolculuğu, hayal ile gerçeğin, zaman ile sonsuzluğun arasında salınıp dururken; biz de kendi iç yolculuğumuza istemeden çıkıyoruz.
Mitolojiyle bezeli bu anlatımda Sümer’den Mısır’a, Hindistan’dan Çin’e kadar uzanan bir kültürel harita çizilmiş. Her durak ayrı bir anlam taşıyor. Ama ne kadar uzak diyarlara gidilirse gidilsin, anlatılan aslında hep “bizim içimiz”.
Anka Kuşu’nun tüyü, sadece bulunması gereken bir nesne değil; bir tür fark ediş. Hayat Ağacı sadece mitolojik bir öğe değil; bilgiye ve anlamaya duyulan derin özlemin bir simgesi.
Ve tüm bunların ortasında yazarın dili öyle şiirsel, öyle ölçülü ki; bazı bölümlerde durup sadece cümlelerin içinde kaybolmak istiyorsunuz.
Tasavvufi yönü ağır basan ama asla didaktik olmayan bu kitap, özellikle hayatın anlamına, ölüme ve yeniden doğuşa dair düşünen herkese çok şey söyleyecek. “Son” sandığınız her şeyin aslında bir “eşik” olduğunu hatırlatacak.
Yolun sonunda öğrendiğim tek şey varsa; bazen küller bile konuşur. Ve eğer içinizde bir yerlerde sönmeye yüz tutmuş bir umut varsa, bu kitap onu yeniden yakar.
Sevgili yazarımıza bu ruh yolculuğu için teşekkür etmek az kalır. Böyle anlatılar kalpten kalbe akar, iz bırakır. Herkese gönülden öneririm.
·
88 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.