Afşin Kum un Sıcak Kafa romanı distopik bir Türkiye manzarası üzerinden dil yoluyla bulaşan bir salgını konu alıyor. Romanın merkezinde, bu dilsel salgına karşı bağışıklık geliştirmiş eski bir dilbilimci olan Murat Siyavuş yer alıyor. Fikirsel bulaşıcılığın metaforik bir salgın olarak işlendiği kitap ilk başta ilgi çekici bir fikirle yola çıkıyor. Ancak kurgu ilerledikçe bu ilginç fikir derinleşmek yerine yüzeyde kalıyor. Kitabın en temel sorunlarından biri, atmosfer kurulurken detaylara fazla takılıp olay akışını geri planda bırakması. Özellikle karakter gelişimi ve olayların ritmi zaman zaman yavaşlıyor ve okuyucuda bir şey olmuyor hissi yaratıyor. Distopya öğeleri barındıran bir romanda, okurun içine çekilmesi beklenirken, Sıcak Kafa yer yer kopuk anlatımı ve fazla iç monologlarıyla bu etkiyi yaratmakta zorlanıyor. Ayrıca, yazarın kurduğu dünya –ne tam olarak bilimkurguya ne de klasik distopyalara tam uyum sağlıyor. Anlatım dili zaman zaman teknik zaman zaman ise fazla süslü kalıyor. Bu da romanın tonunu kararsız hale getiriyor. Ana karakter Murat'ın iç dünyasına uzun uzun girilmesine rağmen, yan karakterler oldukça yüzeysel kalmış ve hikâyeye derinlik katmakta yetersiz. Konunun potansiyeline rağmen Sıcak Kafa beklentiyi tam olarak karşılayamayan bir roman. Fikir olarak orijinal olsa da bu fikrin edebi ve dramatik olarak yeterince işlenmediği hissi uyanıyor. Özellikle son bölümlerde olayların hızlanması, bu yavaş ilerleyen anlatımı telafi etmeye yetmiyor.
·
266 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.