Atmosfer tek kelimeyle boğucu. Sisli ormanlar, hafızaya kazınan vahşet sahneleri ve akıl hastanesinin o tedirgin edici havası. Her satırda Grangé’nin ustalığı hissediliyor. Okur olarak, gerçekle kurgu arasındaki çizgi sürekli bulanıklaşıyor. Gerçekten en korkunç olan nedir?” sorusu kafanın içinde yankılanıp duruyor. Ama itiraf etmeliyim ki bazı bölümler gereğinden fazla uzatılmış, tempo yer yer düşüyor. Grangé’nin detaylara olan tutkusu, hikâyeyi zaman zaman fazlaca zorluyor. Yine de tüm bu karmaşaya rağmen, kitap sizi içine alıyor ve elinizden bırakmakta zorlanıyorsunuz. Eğer zihinsel olarak biraz sarsılmaya hazırsanız, bu kitap sizi fazlasıyla doyurur. Ama sakin bir polisiye arıyorsanız, bu ormana hiç adım atmasanız da olur.
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.