Vigdis Hjorth un Miras romanı yüzeyde bir miras meselesi gibi görünse de aslında geçmişle hesaplaşmayı aile içi travmaları ve suskunluğun insan ruhunda açtığı derin yaraları anlatan çarpıcı bir hikaye. Kitabı 2 günde okudum; dili oldukça akıcı, anlatımı güçlüydü ve roman beni sürekli içine çekti. Bu yüzden 8/10 puanı hak ettiğini düşünüyorum.
Romanın başkahramanı Bergljot, ailesiyle uzun süredir bağlarını koparmış bir kadın. Annesi ve babasının ölümünün ardından ortaya çıkan miras anlaşmazlığı yıllarca bastırılmış bir travmayı gün yüzüne çıkarıyor. Ancak mesele sadece eşit paylaşılmayan mal varlığı değil. Bergljotun yıllar önce babası tarafından uğradığı istismar, ailesi tarafından bilinmesine rağmen inkâr edilmiş, üstü örtülmüş. Bu travma, karakterin ruhunda derin yaralar açmış ve roman boyunca bu duygularla hesaplaşmasını okuyoruz.
Kitabın dili yalın ama vurucu. Hjorthun anlatımı sayesinde Bergljotun iç dünyasına kolayca giriyor onun öfkesini kırgınlığını ve yalnızlığını tüm açıklığıyla hissediyorsunuz. Anlatının tekrar eden kısımları yer yer dikkat dağıtıcı olsa da bu karakterin zihinsel döngüsünü ve travmanın tekrar eden doğasını başarıyla yansıtıyor. Miras, aile, suç, inkâr ve bireysel hafıza gibi ağır temaları büyük bir incelikle işliyor. Roman aile içinde yaşanan acıların yok sayılmasının birey üzerindeki etkilerini cesur bir dille gözler önüne seriyor.
Sonuç olarak, Miras, kolay okunan ama kolay hazmedilmeyen bir kitap. Özellikle psikolojik derinlik barındıran karakter çözümlemeleri güçlü romanları seven okurlar için kesinlikle tavsiye edilir.
·
635 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.