Okurken hep bir panik halinde olup kitabın sonunda ise ben de öldüm gibi bir şey oldu.Resmen o acıyı hissettim.Göz göre göre sanki kadere kimse bilerek engel olmadı gibi sinir bozucu bir hal.Ve Santiago Nasar’ın masum oluşuyla birlikte hoşuma giden kişiliği bana acı verdi.1 saatte okudum ama eminim hep aklımda kalacak kafamdaki o beyaz gömleğiyle katledilişi..:((((((
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.