Beyaz Leke - Özgürlük
kitabı okurken gerçekten çok yoruldum, resmen elimde süründü. bitmek bilmedi. 1. kitaba bayılmıştım ama ikinci kitap 900 yerine 500 sayfa olsaydı sanki mükemmel bir kitap olurdu. bölüm girişleri bazen o kadar uzundu ki okumak istemedim resmen. eğer cümleleri bu kadar süsleyip uzatmasaydı güzel bir kitaptı. çünkü artık savaş kitabı yazıyor neredeyse. duygu olmasın demiyoruz tabii çünkü ben her an her şeye rağmen Tugay'ın durup Eftalya'ya hayran olmasına, dokunuşlarına, gülüşlerine ve diğer her mutlu anlarına hayran kaldım. en umutsuz anda bile sevgi üstün geliyor ve kitapta en sevdiğim şeylerden biri de bu oldu.
buna rağmen idam sahnesinin haine çok uygun yazıldığını düşünüyorum. hüngür hüngür ağladım idam sahnesinde. ve final sahnesi de inanılmaz duygusaldı. bu kitap için içimde hiç mutlu sona dair umut yoktu ama mutlu son beni çok mutlu ederdive bu kitaba gerçekten yakışırdı. ama bu final de gayet tatmin ediciydi.
genel olarak beğendim ama fazladan bir 400 sayfa okuduk gibi geldi.
·
113 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.