Hamı bu kitabı oxuyanda menim kimi duyğulanıb onu deye bilmerem. Ama menim favori kitablarımdan biri oldu. Kitabın yarısına qədər oxuyub ara vermişdim. Bu gün yeniden oxumağa başladım və səhifələr özü özünə gəlib keçdi vaxtın necə keçdiyini hiss etmədim. Həyatımızda baş verən çətin hadisələrin, ağır itkilərin bizi nə qədər incitsə də, həyatdan soyutsa da yenə yaşamağa davam edə biləcəyimizi, ama heç nəyin əvvəlki kimi olmayacağını, bir sözün , bir əşyanın, bir xatirənin bizim unutduğumuz ya da unutmağa çalışdığımız və heç vaxt unuda bilmədiyimiz hər şeyi bizə xatırlatdığını, onun bizi daim izlədiyini, .... , sadə uşaq hissləriylə çox gözəl ifadə edən bir kitab. Çox sevdiyiniz biri varsa, əgər bu kitabı oxumuyubsa bu kitabı mütləq ona hədiyyə etməlisiz.
#
Şimdi acının gerçekten ne demek olduğunu biliyordum... Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş atdırmak değildi bu acı, insanın birlikde ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başda en ufak güç bırakmayan, yastıkda kafayı bir yandan, öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden bir şeydi.
#
Bir kaç gün sonra her şey bitti... Yaşamaya hükümlüydüm... Yaşamaya...
··
5 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
