İnna lillahi ve İnna ileyhi raciun.Edebiyat
Bu kitabı İslam Ahlak Felsefesi kitabında gördüğümden beri okumak istiyordum. Herhangi bir gün değil de üzüntüden canımızın çıktığı bir güne nasipmiş. Abime söylemiştim bu kitabı, dün arabada teyzemin cenazesine giderken verdi aldım diye...
Yazmayı hep konuşmaktan daha çok sevmişimdir ama bazen o da kolay olmuyor.
Valla böyle bir tuhaf içim. Doğum ve ölüm. Perşembe günü teyzem vefat etti. Bugün kız kardeşim doğum yaptı. Dünya etrafımda öyle dönüyor da ben sabit duruyormuşum sadece izliyormuşum gibi bir his.
Maalesef çok sevdiğim bir teyzem vefat etti. O kadar zor ki yazması bile gerçek gelmiyor. Ben bile bilmiyordum ki bu kadar çok sevdiğimi. İyiydi ya. Dümdüz iyiydi. Yeter. Yani ben dedem vefat ettikten sonra hep bunu düşündüm. Bir insan gidince, şöyle hayır yapardı böyle hayır yapardı diyemiyorsun, ilk önce bir bakıyorsun şerli miydi şersiz miydi... Valla benim teyzem şersiz bir insandı. Annemin ablasıdır ama bana bile o kadar saygılı sevgili davranırdı ki. İçim eziliyor. Biliyorum ölüm hak ama bazen o kadar ani olunca insan beyninden vuruluyor işte. Valla ciğerimde hissettim çünkü kırk yıl düşünsem aklıma gelmeyecek şey on beş dakika içinde oldu bitti. Cenazesine katılmak çok zordu. Çocuklarını öyle görmek çok zordu. Her sarıldığım, sana tapıyordu, sana aşıktı dedi o kadar ağır geldi ki bana. Keşke böyle demeseler dedim. Çok utandım kendimden. Ben naptım onun için . Hiç. Yani gerçekten çok zorlanıyorum. Ben dayımın cenazesinde amcalarım için ağlamış bir insanım inkar etmiyorum. Ama teyzem öyle değil. Sanki böyle ihmal etmiş gibi hissediyorum halbuki biliyorum, öyle değil, çocukları dikkat ediyordu ona. Ecelin böyle bir şey olduğunu biliyorum ama zor işte. Ben dün ağlamaktan çok kötü oldum durduramadım kendimi elimde değil annem teselli etti, babam teselli etti. Vedalaşırken teyzemin çocuklarına her sarıldığımda sanki hepsi bir ağızdan anlaşmış gibibana aynı şeyi söyleyip durdu. Seni çok seviyordu. Ben de onu seviyordum vallahi seviyordum. Cenazeden sonra ayrıldık. Babam bir fotoğrafımızı paylaşmış dün, güldüğüm için kaldır lütfen sil dedim, o kadar utanıyorum ki yani kendimi çocuklarının yerine koyuyorum bana çok ağır geliyor. Kimse gülmesin isterim kimse konuşmasın isterim. Ben anne babamı çok kızdırıyorum çok üzüyorum ama böyle şeyleri düşündükçe mahvoluyorum sevdiğimi söylemediğim için pişman oluyorum. Ne yapayım bilmiyorum. Sadece ölümün hak olduğunu bilsem de bazı şeyler bana çok ağır geliyor. Dilime getirmek istemiyorum çok daha büyük acılar var dünyada çünkü biliyorum. Teyzeciğim gidişinin üzüntüsü ciğerlerimize işledi. Rabbim sana merhametiyle muamele etsin.
Kitaba bir inceleme yapamayacağım. Sadece Ebû Yûsuf Ya‘kūb b. İshâk b. es-Sabbâh el-Kindî (ö. 252/866 [?]) İlk islam filozofu olduğu için kitabın bir namı var, çok büyük bir beklentiye girilmemesi gerekiyor.
Üzüntüden Kurtulma YollarıYa'kub B. İshak El-Kindi · Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları · 2024330 okunma
·
127 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.