Zaman sanki kaçınılmaz bir sona sürüklüyor
Gözümdeki bağ esintinin kaynağı
Ayaklarımdaki zırh engel olamıyor dönüşmeme
Defalarca savrulmam mani değil varolma sebebime
Dansını sergilediğim figürler
Kanatlarıma takılıyor özgürce
Durmanın manasızlığını anlatan şarkı dolanıyor dilime
Ellerimde kalan bir avuç dolusu aşk
Savruluyor mizana
Fezaya uzattığım yüzümde bir meltem
Kanatlarımı savuruyor görkemli diyarlara
Ne bir ses ne bir soluk
Kıpırtı yasak mana helal
Mizansen dolu hayatım dile geliyor sessizce
Adımlarım kadar yalnız bir yaşam kucak açıyor sevgisizliklere
Görebilmek için çektiğim acılar ruhumu görmemle son buluyor
Selamlaşıyoruz anlaşıldığımız bir dilde
Tebessüm kokulu sımsıkı bir sarılma
İzin vadediyor yarınlara
Tenha sokaklar kadar aydınlık sızıyor hücrelerime
Tekliği çokluktan ayırdeden bir yankı
Son buluyor nihayet sessiz evrenimde...
13/12/2024
Pınar PEKĞÖZ
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.