El Kızı - Orhan Kemal
Durdurun sayfayı gelecek linçler var o kadar çok anlatıldı ve övüldü ki çok büyük bir merakla başladım bu kitaba. Amma velakin sonda yazacağımı başta yazayım. Ben sevmedim ve önermiyorum arkadaşlar.
Peki neden?
Orhan Kemal toplumcu gerçekçi yazarlardan biri. Çok da fazla eseri var bildiğiniz üzere. Ben toplumcu gerçekçilerden Yaşar Kemal'i Sabahattin Ali'yi Fakir Baykurt'u zevkle okuyorum. Çünkü toplumla ilgili vermek istedikleri mesajlar olduğuna inanıyorum. Bir kitap ile birlikte Orhan Kemal'i değerlendirmek doğru olmayacak elbette ama bu kitap özelinde ben çok fazla rahatsız oldum kitaptan.
Kitabın başında çok kötü bir kaynana Hacer, oğlu avukat Mazhar, evde kaynana ve sonra kocası tarafından ezilen bir gelin Nazan, zavallı oğulları Haldun var. Kaynananın iftiraları ve araya girmeleri ile birlikte Nazan ile Mazhar ayrılır. Nazan bir hiçliğin içine İstanbul'a gider. Mazhar zaten ayrılmadan önce bir bar kızı olan Neriman'a aşık olmuştur. Onunla evlenir ve kaynanasına da gününü gösterir.
Ne kadar tanıdık bir senaryo değil mi? Tam bir Yeşilçam filmi. Buna mı takıldın be kadın bunları sürekli toplumda yaşıyorlar diyorsanız el arttırıyorum. Haldun'u sonradan evlatlık alan babasının Avukat arkadaşı Nihat ve karısı, yıllar sonra bir kız çocuk sahibi olurlar. Ve o kız çocuk doğar doğmaz Haldun'a bir eş vaziyetindedir. Hatta hikayede de paylaştım, 9 yaşında kızın Ailesi tarafından Haldun'la baş başa bırakılıp evlendirilmek istenmesi, 18 yaşındaki Haldun'un 9 yaşındaki Nermin için yaşından büyük gösteriyor 11- 12 gibi şeklinde cümleleri beni çok fazla rahatsız etti.
Kolay okunuyor mu ? Evet.
Kitap baştan sona dram. Bir yere bağlanmayan Yeşilçam dramı da beni çok etkilemiyor ve sevmiyorum açıkçası.
Bu seferlik ben sevmedim arkadaşlar. Kendi adıma benim gibi okuma yapan insanlara öneremiyorum.
·
114 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.