Türk edebiyatının ilk psikolojik romanı olarak biliniyor, ilk psikolojik roman olmasına göre iyi idi ama genel manada betimlemeleri ve psikolojik tahlilleri çok uzatmıştı, kim hangi ara kendini tarif ediyor bu konu da kopukluklar yaşadım. Suat kendi iç meselelerini anlatırken bakıyorum aslında anlatan Necipmiş. Suat ile Süreyya’nın çok güzel giden bir evliliği varken bir anda bozulup araya Necipin yasak aşkı dahil oluyor. Bir birlerini masumane sevdiklerini söylese de biraz garip geldi. Ve Necip çok büyük konuşan kadınları kesin şekilde eleştiren onları bayağı gören Necip, arkadaşımı kuzenimi olduğuna karar veremediğim Süreyya’nın karısına bir anda kendini aşık olmuş halde buluyor ve deyim yerinde ise büyük lokma yiyip büyük konuşmaması gerektiğini öğreniyor. Belki de çok fazla beklenti ile okuduğum için böyle oldu ama genel manada başladım bari bitsin diye okuduğum bir eser oldu.
·
98 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.