“Aynı yolda yürüyor görünsek de herkesin yükü de, tahammülü de başkadır. Bundandır ki acılar kıyaslanmaz yargılanmaz. Mümkünse omuz verilir, yük hafifletilir. Değilse de; dinlenilir, anlaşılmaya çalışılır.
Gönül; başka çaresi olmadığı için katlandığıyla değil, eksiği olsa da halinden razı olduğu birinin yanında sekinetle yürüyebilirse iyileşir. Ve "İnsan, aynı dili konuştuğu birini bulunca bir ömür ruhunu tercüme etmek zorunda kalmaz."