Memleket Hikayeleri; Anadolu'nun En Yalın Fotoğrafı
Refik Halid Karay Birden fazla hikayeden oluşuyor kitap. Dili akıcı, sade bir dili var yazarın. Anadolu hikayeleri, 20.yy başları ama işin ilginç yanı 1900 lü yılları 1970 leri 1980 leri anlatan kitap ve hikayeleri okuduğumda şunu fark ediyorum; bu ülke bu toplum hep yerinde saymış. Dertleri aynı insanların. Dertlerin kaynağı da aynı. Üzülüyorum bu canım ülkeye iş bu nedenle. Ez cümle beğenmedim kitabı. Yüksek beklentilerim vardı nitekim. Sonuçta 100 Temel eser içerisinde yer alıyordu. Ama Sabahattin Ali ve Sait Faik okumuş biri olarak bu kitabın söz konusu yazarların eserlerinden geri kaldığını düşünüyorum. Hikayeleri çok yalın bence. Memleket hikayelerinde yer alan öyküler o yılların (1900 lü yıllar) Anadolu'sunun bir köyünün o anlık bir fotoğrafı. Yani yazar o tarihteki bir köye misafir ediyor sizi köyü ve köydeki yaşamın anlık bir fotoğrafını çekiyor. Ama o kadar. Ne eksik ne de fazla. Yani köylülerin yaşamına dair veyahut anlatmaya çalıştığı köy hikayesinin mesajına dair çok az bilgi var. Bana göre Sabahattin Ali bu konuda daha güzel öyküler yazmış. Sabahattin Ali'yi okurken çektiği Anadolu köyü fotoğrafı ve yaşamını adeta canlandırıyordu ve en önemlisi vermek istediği mesajı köylünün yaşamı üzerinden veriyordu. Hatta köylünün yaşamı vermek istediği mesajın gerisinde kalıyordu. Sait Faik ise anlattığı olayın fotoğrafını öyle güzel çekiyordu ki hikayelerinde o fotoğrafa bakan bizlerin görmesinin mümkün olmadığı detayları gözümüze sokuyordu. Normal şartlarda sadece birkaç saniye bakacağımız fotoğraflara Sait Faik Abasıyanık sayesinde saatlerce bakıyorduk. 
Memleket HikayeleriEdebiyat
Refik Halid Karay Birden fazla hikayeden oluşuyor kitap. Dili akıcı, sade bir dili var yazarın. Anadolu hikayeleri, 20.yy başları ama işin ilginç yanı 1900 lü yılları 1970 leri 1980 leri anlatan kitap ve hikayeleri okuduğumda şunu fark ediyorum; bu ülke bu toplum hep yerinde saymış. Dertleri aynı insanların. Dertlerin kaynağı da aynı. Üzülüyorum bu canım ülkeye iş bu nedenle. Ez cümle beğenmedim kitabı. Yüksek beklentilerim vardı nitekim. Sonuçta 100 Temel eser içerisinde yer alıyordu. Ama Sabahattin Ali ve Sait Faik okumuş biri olarak bu kitabın söz konusu yazarların eserlerinden geri kaldığını düşünüyorum. Hikayeleri çok yalın bence. Memleket hikayelerinde yer alan öyküler o yılların (1900 lü yıllar) Anadolu'sunun bir köyünün o anlık bir fotoğrafı. Yani yazar o tarihteki bir köye misafir ediyor sizi köyü ve köydeki yaşamın anlık bir fotoğrafını çekiyor. Ama o kadar. Ne eksik ne de fazla. Yani köylülerin yaşamına dair veyahut anlatmaya çalıştığı köy hikayesinin mesajına dair çok az bilgi var. Bana göre Sabahattin Ali bu konuda daha güzel öyküler yazmış. Sabahattin Ali'yi okurken çektiği Anadolu köyü fotoğrafı ve yaşamını adeta canlandırıyordu ve en önemlisi vermek istediği mesajı köylünün yaşamı üzerinden veriyordu. Hatta köylünün yaşamı vermek istediği mesajın gerisinde kalıyordu. Sait Faik ise anlattığı olayın fotoğrafını öyle güzel çekiyordu ki hikayelerinde o fotoğrafa bakan bizlerin görmesinin mümkün olmadığı detayları gözümüze sokuyordu. Normal şartlarda sadece birkaç saniye bakacağımız fotoğraflara Sait Faik Abasıyanık sayesinde saatlerce bakıyorduk. Memleket Hikayeleri·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.