O kadar tatlı, o kadar akıcı bir anlatımla yazılmış ki çocukluğuma ışınlanmış olabilirim bir anda.
Gözümün önünde belirdi çocukken oynadığımız oyunlar. Şanslı bir nesildik biz. İnsanlar ekrana bu kadar bağımlı olmadan önce, ebeveynlerin çocuklarını korkmadan özgürce sokağa salabildiği, envai çeşit oyunu oynayabildiğimiz, hayalgücümüzle yeni oyunlar türetebildiğimiz bir çağdaydık.
Bilemiyorum, geçmişe gittim, gelemedim kitabı okuyunca. Çocuklarımın dilinden düşmeyen “canım sıkıldı” cümlesini hiç kurduğumu hatırlamıyorum.
Oyunla, arkadaşla, kitapla büyüyen ve kendisini geliştiren bir çağda yaşadık. Çocuklarımızı da teknolojinin esaretinden kurtarıp, spora, sanata, kültürel etkinliklere, okumaya ve öğrenmeye yönlendirmenin zamanı gelmedi mi?
İlkokuldan itibaren başlayan bir at yarışında tüketiyoruz çocukları. Çocukluklarını yaşamalarına engel oluyoruz. Halbuki rehber olmak, onlara ışık olmaktı vazifemiz
Bu kitabıyla bunu bize tatlı tatlı hatırlatan yazar 
Funda Uçuk Er’e sonsuz teşekkürler.
Funda Uçuk Er’e sonsuz teşekkürler.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.