Samimi, sıcak, hoşgörülü bir ev, okul, mahalle ortamı! Hem bu yüzyılda hem de İstanbul’da!
Hayvan sevgisi, kitap okuma alışkanlığı, iyi film izleme, türkü dinleme, okuduklarına ve izlediklerine eleştirel bakış açıları getirebilme, aile içi görev ve sorumluluklar… 5 gönüllü öğrencinin kurduğu iyilik timi, sevgi evleri hakkında, sma’lı çocuklar hakkında bilgilendirici hatta maceralı bir çözüm yolu bulma… hepsi bu kitapta! Toplumu ayakta tutan bizi biz yapan değerlerimizi hatırlamamıza yardımcı olan bir hikaye.
Çocuk kitabı okurken ağlamam gibi bir iddiam yok ancak kitabın son sayfalarında gözyaşlarımı çok sonra fark ettim süzülüp giderken. Belki bunun sebebi bir kurgu da olsa iyi bir şeylerin olmasıdır. Samimiyetle söylüyorum ki iyi şeylerin olmasına toplum olarak çok ama çok ihtiyacımız var!
Aşırı öğretici bir dil ve idealize edilmiş karakterler, okul ve mahalle eleştirilerine de katılmakla beraber aslında tüm bunların ideal değil de olması gereken şeyler olduğunu, insan olmanın gerekliliğinin bu olduğunu, yaşadığımız bu çağda fark edemememiz normal sanırım. Bugün bize “fazla ideal” gelen bu hikaye aslında farklı şartlarda bizim hikayemiz olabildi. Velhasıl kelam sayın 
Metin Özdamarlar hocamın ellerinden öpüyorum saygı ve sevgilerimi sunuyorum. İyilik iyidir ve paylaştıkça çoğalır. Kaleminize sağlık öğretmenim.
Metin Özdamarlar hocamın ellerinden öpüyorum saygı ve sevgilerimi sunuyorum. İyilik iyidir ve paylaştıkça çoğalır. Kaleminize sağlık öğretmenim.
·
164 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.