Buzzati'den zamanın kırıldığı, hayatın sorgulandığı bir metin. O anın, yani ölüm anının zamansız ve soyut bir boyutta ele alındığı kısa ama derinlikli bir anlatı. İsimsiz karakterimiz güne sıradan bir sabahla başlar ama zamanla etrafındaki dünya donmaya, insanlar susmaya ve mekânlar gerçeklikten uzaklaşmaya başlar. Bu değişim, karakterin yaşam ile ölüm arasındaki o kaçınılmaz eşiğe yaklaştığını simgeliyor diyebiliriz.
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.