Kitaba başlarken bu kadar beğeneceğimi tahmin etmemiştim açıkçası. Tek kelimeyle harika bir kitaptı.
Konusuna şöyle bir göz attığımda, yüzeysel bir gizli ilişkinin ortaya çıkma korkusunu okuyacağımı düşünmüştüm. Ancak hikâye bundan çok daha fazlasını sunuyor. Evet, başlangıç noktası yani kitabın temeli buna dayanıyor ama yazar, korkuyla birlikte gelen o belirsizliğin tutsaklığını ve karakterin iç dünyasındaki karmaşayı öylesine etkileyici bir şekilde hissettirmiş ki, bu benim çok hoşuma gitti.
Sonu ise beklediğimden farklı ilerledi, ters köşeye yakalandığımı kabul etmeliyim. Nedense ciddi bir çatışma sonrası huzur temalı bir kapanış beklemiştim.
~ SPOILER içerir ~
Her ne kadar Irene'nin gözünden okuduğumuzda, herkesin -özellikle de kocasının- ondan şüphelendiğini bize sık sık anlatsa da; yaşadığı korku ve çaresizlikten dolayı bu düşüncelerin gerçekliğinden emin olamamıştım. Bir yerden sonra, özellikle çocukların anlaşmazlık yaşadığı sahnede, kocasının şüpheleri olduğuna neredeyse emin olmuştum ve sayfalar ilerledikçe bir patlama noktası bekledim. Hele eczanede birden Irene'nin yanına geldiği sahne... Gerginlik tavandı.
AMAAAA adam en başından beri her şeyi biliyormuş!! Üstüne gitmiş bir tiyatrocu tutup kadının eve geri dönmesini sağlamaya çalışmış... Bu gerçeğin açığa çıktığı sahnede 'Fritz napıyorsun, tamam haklısın bir yerde de ölüyorduk farkında mısın be adam?' dedim.
Aldatma kısmı hoş karşılanacak bir durum değil. Ancak kocasının bu tür bir plan yapması ve karısına karşı sergilediği ılımlı tavır, ters köşe etkisini yaratan asıl noktaydı. Hatta kitap bittiğinde, ikisinin konuşmasını ve yüzleşmesini daha da uzun uzun okumak istediğimi fark ettim, keşke olabilseydi.
Sonuç olarak, iyi ki okumuşum dediğim bir kitap daha.. 
Korku 
Stefan Zweig
Korku Stefan Zweig
·
101 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.