Kimseye okuması için tavsiye etmeyeceğim bir kitap!
Tikelden tümele bir eleştiri tarzı izleyeceğim. Daha önce çok olmamakla birlikte polisiye öykü ve roman okuma deneyimim oldu. Sherlock Holmes, Or. Pmk. “Benim Adım Kırmızı”. Yanı sıra, bana kalırsa “Suç ve Ceza” ve “Karamazov Kardeşler”, hatta ve hatta Aziz Nesin’in kaleme aldığı “Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz” adlı yapıt da politik-psikoloji ile birlikte özellikle bu kategoride de değerlendirilmeli. Bunları okuduktan sonra takdir ederseniz ki zaman kazanmakla birlikte –çünkü kategorik okumaya kült eserlerle başlamıştım, yani böylece terazinin bir gözüne diğer gözün görmekte zorlanacağı olay örgülerini koymuştum– bu kategoride ele alınan öykülerin “merak” ve “takip” unsuru açısından oldukça gelişkin olması okuyucu tarafından elzem olduğuna, olması gerektiğine kanaat getirdim. Bu anlamda mukayese usulü olduça güçlü fakat kısmen de olsa riskli bir yöntemle sınırlanan bir okuyucu olarak Jane Casey’i okumak polisiyede bir hayal kırıklığı, bir soğukluk hissettirdi. Elbette okunmalıdır; olayları bir araya getirme tarzı titizlikle izlenmiş. Karakterlerin yoğunluğuna rağmen bu olayları takip edebildim ama çeviriyle ilgili bir problem yoksa eğer okuyucuyu takip ve akıl yürütmesinde sözde çuvallatma üzerine düşünülen yöntem özensizce yerleştirilmiş görünüyor. Bu anlamda buna “kötü ama bir değer” kabulüyle yaklaşmak yanlış olmaz. Kaldı ki kitabın daha kapağından başlayan bu roman dandik bir dizi fragmanının izlenimini uyandırdırıyordu zaten. Düşünülmüş ama çok geride kalmış kurnazca bir yöntem. (Klasik kapitalist yayıncı anlayışı, ne yaparsın!) Genel olarak demin yukarıda dile getirdiğim isimlerin altında, çok altında ezildiğini söyleyebilirim.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.