Spoiler içerir
Yakup Kadri'nin okuduğum ilk kitabı. O kadar beğendim öylesine etkilendim ki bu geç kalışa epey üzüldüm. Uzun zamandır bu kadar lezzetli bir okuma yapmamıştım.
Kaç defa Münire için heyecanlandım ve kaç defa ağladım bilmiyorum. Hatta kitap gerçekten bu kadar iyi mi yoksa ben duygularımdan ötürü mü bu kadar etkilendim onu da bilmiyorum.
Münire'nin her şeye rağmen ailesine karşı çıkamayışı, kendisi çok üzülse de kimseyi üzmeyişi; bence ruhunda uysallık olan herkes kendinden birkaç parçayı onda görebilir.
Münire ve Cemil'in aşkından ne kadar etkilendiysem son kısımlarda Münire'deki hayal kırıklığını da bir o kadar hissettim. Hayat zorluklarının, mecburiyetlerin Cemil'de yarattığı değişim; kabullenişle birlikte eski Cemil'in yok oluşu içime oturdu. Tıpkı Münire gibi ben de keşke Cemil'in bu hallerini okumasaydım diye düşündüm.
Son olarak madem kitabımızın adı Hep O Şarkı, ben de kitabı okurken hep dinlediğim şeyi paylaşayım. Birçok bölümde Farid Farjad'ın güzel kemanıyla Sarı Gelin dinledim. Bence Münire'nin hüznüne çok yakıştı.
Duygu yoğunluğuyla kalbimi yoran bir kitap oldu. Böyle klasik hikayeleri de çok severim zaten. Bence okunmalı.
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.