"SUÇ VE BELA ÖYKÜLERİ"
"Babam bir gün bana demişti ki, tanıdığın herkes için beyninde farklı bir protein sentezlenir. Yani tanıdığın her bir kişinin senin bedeninde fiziksel olarak bir varlığı ve ağırlığı vardır. O yüzden seni taniyan son kişi ölene kadar ölmüş sayılmazsın. Onun zihninde ve bedeninde yaşamaya devam edersin. İnsanlar bunun için dünya üzerinde kalıcı bir eser, bir iz bırakmaya çalışırlar.
Unutulmamak için. Ölümsüzlüğün sırrı budur."
Bazen kitaplar, yalnızca anlattıkları hikâyelerle değil, sundukları özenli detaylarla da bizi büyüler. Eser, adından da anlaşılacağı üzere suç ve belanın iç içe geçtiği birbirinden şaşırtıcı, gizemli ve sürpriz sonlu dokuz öykü barındırıyor.
Kitapta öne çıkan detaylardan biri de, her hikâyede ya bir kedi objesi ya da gerçek bir kedi karakterinin mutlaka yer alması. Bu küçük detay, kitabın atmosferine ayrı bir gizem ve karanlık dokunuş katıyor.
Kitaptaki her öykü, suç ve belanın yol açtığı farklı trajedileri, karmaşaları ve gizemleri anlatıyor. Hikâyeler, sıradan insanların yaşadığı sıradışı olayları, beklenmedik durumları ve karanlık sırları gözler önüne seriyor. Yazar, suçun sadece hukuki bir kavram olmadığını, aynı zamanda psikolojik ve toplumsal boyutlarıyla da insan hayatını derinden etkileyen bir gerçeklik olduğunu vurguluyor.
“Hayatım boyunca iki şeyden kaçamadım: Suç ve bela…”
Bu cümle, Emel Aslan’ın Suç ve Bela Öyküleri kitabının kapısını aralayan, bizleri içine çeken bir davet gibi. Suç ve belanın hayatla iç içe geçtiği, masumiyetin ani darbelerle paramparça olduğu, ilişkilerin beklenmedik sınavlara tabi tutulduğu öykülerle dolukitap, polisiyenin tekinsiz ve sürpriz dolu dünyasını yeniden hatırlatıyor. Yazar, çocukça hayallerin, samimi ilişkilerin ve sıcak aile bağlarının nasıl kolayca yok olabileceğini, yıkıcı bir gerçeklikle yüzleşmenin ne kadar sarsıcı olabileceğini ustalıkla anlatıyor. Her öykü, bizleri insan ruhunun kırılganlığına, hayatın acımasız oyunlarına karşı bir yolculuğa çıkarıyor.
Öyküler arasında en çok beğendiğim,
'Oyuna Davet'. İçine kapanık, sıradan hayat süren Osman, annesinden kalan bodrum katında yaşamaktadır. Bir gün posta kutusunda ‘Oyuna Davet’ adında gizemli bir zarf bulur. Merakına yenik düşerek zarfı açtığında, onu belirtilen adreste beklediklerine dair bir davet alır. Ancak işler sandığı gibi kolay ilerlemez. Anahtarı almadan dışarı çıktığını düşündüğünde çilingir kapısının zaten açık olduğunu söyler. Osman’ın yaşadığı şaşkınlık bununla kalmaz; evde bir başka zarf ve yüklü miktarda para bulur. Ardından yaşadığı işten çıkarılma ve bunalımların ardından davetin yapıldığı adrese gider. Burada işlenen cinayetler ve karşılaştığı beklenmedik biri, Osman’ı derinden sarsacaktır.
Bir diğer dikkat çeken öykü ise 'Sürpriz'. Buradaki karakter tam anlamıyla psikopat bir adamdır ve ayrıldığı kadına takıntılıdır. Kadının evinde, onun için özel bir yemek ve sürpriz hazırlamaya karar verir. Ancak kadın eve geldiğinde büyük bir şok yaşar; aslında ayrılmışlardır. Adam, “Birini seç, ama içindekiler hoş şeyler değil” diyerek iki hediye paketi sunar. Kadın korku içinde birini seçerken, geriye kan ve acı dolu bir akşam kalır.
Kitapta geçen “Vedalaşma dediğin tam da böyle olur bence. Açık çemberler tamamlanır, bitmemiş cümlelere son noktalar konur.” cümlesi, öykülerin genel atmosferini ve taşıdığı duygusal yükü çok güzel özetliyor. Hayatta bazen tamamlanmamış hikâyelerin kapanması gerektiğini, bazen de acı dolu vedaların zorunlu olduğunu hissettiriyor.
Kitaptaki öykülerde hissedilen karanlık, zaman zaman tüylerinizi ürpertiyor; her sayfada üzerimizde bir kara kedinin bal rengi gözlerinin sizi izlediğini hayal ediyoruz. Bu atmosfer, Edgar Allan Poe’nun ustalıkla yarattığı gerilim ve gizem dünyasını anımsatıyor.
Son zamanlarda okuduğum en iyi kitaplardan biri olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Kurgular o kadar başarılı ki her öykü kendi dünyasında birer küçük evren gibi. Üstelik anlatım öylesine akıcı ve temiz ki, okurken zihninizde hiçbir karışıklık yaşamıyorsunuz. Bana en çok dokunan ise yazarın doğru Türkçe kullanımı oldu. Çünkü “Öykü yazmak çetin cevizdir” diyenlerin haklı olduğunu düşünüyorum ve bu kitap bu zorluğun üstesinden fazlasıyla gelmiş.
Kitabı daha özel kılan bir başka detay da her öykünün başında yer alan şiirsel dizeler. Bu dizeler, sevilen yazarların eserlerinden alıntılar olup, öykünün ruhuna ve temalarına tam oturuyor. İlk başta anlamlandıramayacağınız ama öyküyü bitirdiğinizde “Haa, vay anasını!” dedirtecek türden ufak spoilerlar gibi. Böyle detaylar eklemek kesinlikle büyük emek ve ustalık gerektiriyor.
'Suç ve Bela Öyküleri', polisiye türünü sevenler için gerilim dolu, insanın iç dünyasına dokunan bir eser. Sürpriz sonları ve güçlü anlatımıyla, hayatın acımasız gerçeklerine ayna tutuyor.
Kitapla Kalın.
·
182 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
