Büyük Umutlar... Bu kitabı aldığım dönemde hayata dair büyük umutlara ihtiyacım vardı. Bir nebze benim için bu umutlarımın somutlaşmış hali gibiydi bu kitap. Konusundan bile bihaberdim. Sonrası ise heyecanla okumak oldu bulabildiğim ilk fırsatta.
Pip... Bu Pip'in hikâyesi. Çocukluğundan başlıyor kitap. Ve şahit oluyoruz her şeye, Pip'in büyümesine, doğru ve yanlışı ayırt edebilmesine, iyiyi ve kötüyü seçebilmesine... Bunu yapabilmesinin en büyük mimarı ise ablasının eşi Joe oluyor. Pip'in en iyi arkadaşı... Güzel bir çocukluk geçiriyor Pip. Ta ki zor bir hayat geçiren ve güneşe bütün pencerelerini kapatmış olan bir kadının yetiştirdiği, kalbi buz kesmiş Estella ile karşılaşana dek... Pip, Estella yüzünden kaba çizmelerinden, kocaman ellerinden utanıyor ve gelecekte yaşayacaklarının ilk zincirleri böylece atılmış oluyor.
İnsan, özünün olduğu yere, büyüdüğü yere geri döndüğünde kaç yaşına gelirse gelsin tekrar çocuk olduğunu fark ettim Büyük Umutlar'da. Joe'yu, onun tertemiz yüreğini tanıdım. Pip'in, her ne yaşarsa yaşasın, içindeki bir yerlerdeki İyi insanı da muhafaza edebilmesinin tek sebebiydi. Çünkü Joe, her daim güneşe pencerelerini açmıştı. Zor bir hayat geçirse bile... Bu yüzden Pip'in yüreği hiçbir zaman buz tutmadı. Yani bazen hayattan darbe aldığımızda güneşe bütün pencereleri kapatınca, hayatın daha sonrasında getirebileceği güzelliklerden de nasibimizi alamıyoruz.
Kısacası bu kitap gerçekten çok severek okuduğum, kitaplığımın en nadide üyelerinden biri oldu.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.