“Her birimizin, hiç var olmadığı ve sadece var olma numarası yaptığı uzun dönemler vardır.Bazen bir insanın gerçek varoluşuyla numaradan varoluşu,onun için ölümcül şekilde birbirine karışır.”
Kitaptan bir alıntıyla başlamak istedim incelememe ve arka kapaktan bir kısımla devam ediyorum.
Sarsıntı voroluşun gizemine,insanın cinnet eşliğinde yürüyen,sağaltılmaz yaban yalnızlığına ilişkin delice hakikatlerle örülmüş bir söz ustalığı.
Eser birbiriyle bağlantılı iki bölümden oluşur ilk bölümde doktor olan babasına eşlik eden çocuğun olaylar karşısında insanları gözlemlemesine dayanır.Olaydan ziyade kişiler etkilemiştir çocuğu,doktor olan baba aslında iki çocuğunun da deliliğin eşiğine gelmiş bu insanlardan etkilenmesini istemez uzak tutmaya çalışır, zaten kızı için yeterince endişelidir onun intihar etme düşüncesinden kurtulamaz bir türlü.
İkinci bölümde prensin anlatımı başlar.Prens de hastalardan biridir anlattıkları oldukça ilginç gelir okura,ilk başlarda merakla okunan sayfalar sonradan daha garip bir hal alır psikolojisi bozuk birinin anlatımıdır sanki bütün bunlar ama bir yandan okura büyük haz verir.Yazardan okuduğum yedinci eserdi ve ilk fırsatta Don,Beton,Odun Kesmek, Wittgenstein'in yeğeni: bir dostluk kitaplarını da okumak istiyorum.Kitapla ve sevgiyle kalınız.
·
104 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.