Kitap boyunca aklımızı kurcalayan o soru:
Beşli sonuna kadar hayatta kalabilecek mi?
Eveett, bugün 
Luca. 'nın hiç dilinden düşürmediği ve her fırsatta önerdiği o kitabın incelemesiyle geldiim. Ve önerdiği kadar da varmış öncelikle bunu söyleyerek başlamak istiyorum incelemeye.
Kısaca düşüncelerimden bahsedeyim çünkü sonrasında bolca spoiler olacak.
Kitabın dili akıcıydı. Okurken hiç sıkılmadım hatta aldığımda elimden bırakamadığım bir kitap oldu bu da artılarından biriydi.
Kitapta okuduğumuz karakterler... Her birini sevmeye çalıştım diyeyim. Hepsinin kitapta bulunma bir nedeni vardı sanki... Ama Theo'yu gerçekten tanıdıktan sonra kitaptaki en sevdiğim ve beni hüzünlendiren karakteri bulmuş oldum.
Kitabın iç ürperticiliğinden bahsetmeden de geçmeyelim şimdi. Biraz da korkuyla harmanlanmıştı sanki kitap. Az çok...
Beni rahatsız eden bir kaç detay dışında rahatsız olduğum bir şey yoktu.
Bunlardan birisi...
Hani kitapta aşk yoktu?? Evet ön planda değildi ama yine de vardı bazı sahneler (rahatsız eden detay aşkın olması değil az sonra söyleyeceğim şeyin olması..). Smut olmaması sevindirdi ama hiç ö*üşme olmadan bitirseydim kitabı daha tatmin olurdum.
Kitapta beni rahatsız eden şeylerden bir diğeri de fazlasıyla bencillik duygusunu okurken hissetmem oldu. Okuduğumuz şey hissedilir mi? Ben bunu hissettim sanki. Çünkü neredeyse her karakterin bir bencil tarafı vardı. (Theo ve Avy(sanırım) dışında.) Kendi hayatta kalmak için yaptığı şeyler, iş kazanmak için, bir yerlerde yükselmek için, birilerinin gözüne girebilmek için... Ama sonrasında hissettikleri pişmanlıklara ise şunu diyerek spoilerle kısma geçiyorum: Son pişmanlık neye yarar :)
Bolca Spoiler var!!
.
.
Kitap fantastik gerçek dünya gibiydi arkadaşlar. Şöyle açıklayayım; hani ecelin, ölümün ne zaman geleceğini kestiremez veya bilemez ya insan bu kitapta da Avy'nın öldüğü sahneyi okurken bir şok dalgası çarptı bana. Avy'nın ölebileceğini hiç düşünmemiştim anlayacağınız.. Bu bana ilk cümledeki çıkarımı yaptıran şeylerden sadece birisi aslında.
Kitabı resmen korka korka okuduğumu söylemeden edemeyeceğim çünkü normalde olsa kitapta üstünde durulan karakterlerin ölebileceğini kafaya takmam ya da hiç düşünmem, böyle bir şey gerçekleşirse bile kitabın sonunda o şaşkınlığı ve hüznü yaşarım olur biter ama bu kitapta kesinlikle öyle değildi. Ne zaman başlarına kötü bir şey gelse nolur şu karakter ölmesin diye diye bir hal oldum. Soğuk terler döktüm resmen kitabı okuduğum süre boyunca (ve çoğunlukla Theo içindi bu sözlerim... Wyvern saldırısında da öleceğini sandım çocuğun ve devamında böyle bir şeyi okuma ihtimaline karşı devam edip etmeme arasında tereddütte kaldım açıkçası. Çünkü artık yazarın karakterlerine hiçte acımadığını çok iyi anlamıştım.)
Yani anlayacağınız diğer okuduğum tüm kitaplardan daha farklı duygular yaşattı bana bu kitap ve de çok farklı hissettirdi..
Doğru söylemek gerekirse ben bu kitapta neredeyse hiçbir karakter bağlanamadım. Çünkü bağlanıp da sonrasında üzülmekten korktum, ehehehe. Çünkü karakterlerin başına bir olay gelse içlerinden biri ölüyordu!
Theo... Kitapta en çok sevdiğim ve beni en çok üzen, hüzünlendiren karakter olabilir. Ve ve ve Ren'in sakladığı şeyleri öğrendiğinde vereceği tepkiyi şimdiden merak ediyorum. Ve şimdiden aklımda yüzlerce soru işareti oluşturdu. Yıkılacak mı, aralarındaki güven bağı kopacak mı, üzülecek mi sinirlenecek mi?.. gibi gibi yani.
Ren. Arkadaşlar bu karakter benim aklımda binlerce soru işareti bıraktı! Bu kıza kitap boyunca bi ısındım bi soğudum bi ısındım bi soğudum böyle bir döngüyle okudum anlayacağınız kitabı. Theo kadar olmasa da birazcıcık sevdim ama... Bencilliği kendisini Theo kadar sevemememe yol açtı. Bencil karakterleri okumaktan hoşlanmıyormuşum onu fark ettim. Onun dışında Ren'in bazı yönlerini kendime benzettim aslında.
Avy, Timmons ve Cora. Bunlar hakkında ne düşüneceğimi inanın hiç bilmiyorum. Düşünüyorum da, kitabın sonuna kadar kalsalardı ve bu grupla birlikte kitabı bitirseydim kitap nasıl biterdi? Dost olurlar mıydı? Ayrılmaz beşli falan? Ama işte bu soruların cevabını yazar kendi hayal gücümüze bırakmış sağolsun(!). Cevapsız sorularla kalakalmamak için hiiç böyle sorular düşünmüyoruz o yüzden...
Şimdi kitabın sonu hakkında konuşacak olursam öncelikle şunu söylemeliyim ki son 30 sayfayı okurken hissettiklerimi hapishane şifacısı'nı okurken de hissetmiştim. Ama şöyle bir fark var ki, Ren... Ya arkadaşlar ben bu karakterin amacını bir türlü anlayamadım. İntikam mı? Bir intikam için Theo'yu harcarsa eğer Ren'e beslediğim sevginin uzun süreli olacağından hiç emin değilim. Bu yüzden şimdi yorum yapmak yerine bu yorumumu devam kitaplarına bırakıyorum.
.
Spoilerle kısım bitti.
Kitabı merak ediyor ve okumak istiyorsanız eğer yaş sınırının 15 + olduğunu söylemeliyim. Bazı sahneler daha küçük yaştaki insanları olumsuz anlamda etkileyebilir diye düşünüyorum.
Şunu söyleyerek incelemeyi bitireyim, benim için hem çok tanıdık hem de çok farklı bir deneyim oldu bu kitap.
Başla bir kitapta görüşürüzz
Luca. 'nın hiç dilinden düşürmediği ve her fırsatta önerdiği o kitabın incelemesiyle geldiim. Ve önerdiği kadar da varmış öncelikle bunu söyleyerek başlamak istiyorum incelemeye.
Kısaca düşüncelerimden bahsedeyim çünkü sonrasında bolca spoiler olacak.
Kitabın dili akıcıydı. Okurken hiç sıkılmadım hatta aldığımda elimden bırakamadığım bir kitap oldu bu da artılarından biriydi.
Kitapta okuduğumuz karakterler... Her birini sevmeye çalıştım diyeyim. Hepsinin kitapta bulunma bir nedeni vardı sanki... Ama Theo'yu gerçekten tanıdıktan sonra kitaptaki en sevdiğim ve beni hüzünlendiren karakteri bulmuş oldum.
Kitabın iç ürperticiliğinden bahsetmeden de geçmeyelim şimdi. Biraz da korkuyla harmanlanmıştı sanki kitap. Az çok...
Beni rahatsız eden bir kaç detay dışında rahatsız olduğum bir şey yoktu.
Bunlardan birisi...
Hani kitapta aşk yoktu?? Evet ön planda değildi ama yine de vardı bazı sahneler (rahatsız eden detay aşkın olması değil az sonra söyleyeceğim şeyin olması..). Smut olmaması sevindirdi ama hiç ö*üşme olmadan bitirseydim kitabı daha tatmin olurdum.
Kitapta beni rahatsız eden şeylerden bir diğeri de fazlasıyla bencillik duygusunu okurken hissetmem oldu. Okuduğumuz şey hissedilir mi? Ben bunu hissettim sanki. Çünkü neredeyse her karakterin bir bencil tarafı vardı. (Theo ve Avy(sanırım) dışında.) Kendi hayatta kalmak için yaptığı şeyler, iş kazanmak için, bir yerlerde yükselmek için, birilerinin gözüne girebilmek için... Ama sonrasında hissettikleri pişmanlıklara ise şunu diyerek spoilerle kısma geçiyorum: Son pişmanlık neye yarar :)
Bolca Spoiler var!!
.
.
Kitap fantastik gerçek dünya gibiydi arkadaşlar. Şöyle açıklayayım; hani ecelin, ölümün ne zaman geleceğini kestiremez veya bilemez ya insan bu kitapta da Avy'nın öldüğü sahneyi okurken bir şok dalgası çarptı bana. Avy'nın ölebileceğini hiç düşünmemiştim anlayacağınız.. Bu bana ilk cümledeki çıkarımı yaptıran şeylerden sadece birisi aslında.
Kitabı resmen korka korka okuduğumu söylemeden edemeyeceğim çünkü normalde olsa kitapta üstünde durulan karakterlerin ölebileceğini kafaya takmam ya da hiç düşünmem, böyle bir şey gerçekleşirse bile kitabın sonunda o şaşkınlığı ve hüznü yaşarım olur biter ama bu kitapta kesinlikle öyle değildi. Ne zaman başlarına kötü bir şey gelse nolur şu karakter ölmesin diye diye bir hal oldum. Soğuk terler döktüm resmen kitabı okuduğum süre boyunca (ve çoğunlukla Theo içindi bu sözlerim... Wyvern saldırısında da öleceğini sandım çocuğun ve devamında böyle bir şeyi okuma ihtimaline karşı devam edip etmeme arasında tereddütte kaldım açıkçası. Çünkü artık yazarın karakterlerine hiçte acımadığını çok iyi anlamıştım.)
Yani anlayacağınız diğer okuduğum tüm kitaplardan daha farklı duygular yaşattı bana bu kitap ve de çok farklı hissettirdi..
Doğru söylemek gerekirse ben bu kitapta neredeyse hiçbir karakter bağlanamadım. Çünkü bağlanıp da sonrasında üzülmekten korktum, ehehehe. Çünkü karakterlerin başına bir olay gelse içlerinden biri ölüyordu!
Theo... Kitapta en çok sevdiğim ve beni en çok üzen, hüzünlendiren karakter olabilir. Ve ve ve Ren'in sakladığı şeyleri öğrendiğinde vereceği tepkiyi şimdiden merak ediyorum. Ve şimdiden aklımda yüzlerce soru işareti oluşturdu. Yıkılacak mı, aralarındaki güven bağı kopacak mı, üzülecek mi sinirlenecek mi?.. gibi gibi yani.
Ren. Arkadaşlar bu karakter benim aklımda binlerce soru işareti bıraktı! Bu kıza kitap boyunca bi ısındım bi soğudum bi ısındım bi soğudum böyle bir döngüyle okudum anlayacağınız kitabı. Theo kadar olmasa da birazcıcık sevdim ama... Bencilliği kendisini Theo kadar sevemememe yol açtı. Bencil karakterleri okumaktan hoşlanmıyormuşum onu fark ettim. Onun dışında Ren'in bazı yönlerini kendime benzettim aslında.
Avy, Timmons ve Cora. Bunlar hakkında ne düşüneceğimi inanın hiç bilmiyorum. Düşünüyorum da, kitabın sonuna kadar kalsalardı ve bu grupla birlikte kitabı bitirseydim kitap nasıl biterdi? Dost olurlar mıydı? Ayrılmaz beşli falan? Ama işte bu soruların cevabını yazar kendi hayal gücümüze bırakmış sağolsun(!). Cevapsız sorularla kalakalmamak için hiiç böyle sorular düşünmüyoruz o yüzden...
Şimdi kitabın sonu hakkında konuşacak olursam öncelikle şunu söylemeliyim ki son 30 sayfayı okurken hissettiklerimi hapishane şifacısı'nı okurken de hissetmiştim. Ama şöyle bir fark var ki, Ren... Ya arkadaşlar ben bu karakterin amacını bir türlü anlayamadım. İntikam mı? Bir intikam için Theo'yu harcarsa eğer Ren'e beslediğim sevginin uzun süreli olacağından hiç emin değilim. Bu yüzden şimdi yorum yapmak yerine bu yorumumu devam kitaplarına bırakıyorum.
.
Spoilerle kısım bitti.
Kitabı merak ediyor ve okumak istiyorsanız eğer yaş sınırının 15 + olduğunu söylemeliyim. Bazı sahneler daha küçük yaştaki insanları olumsuz anlamda etkileyebilir diye düşünüyorum.
Şunu söyleyerek incelemeyi bitireyim, benim için hem çok tanıdık hem de çok farklı bir deneyim oldu bu kitap.
Başla bir kitapta görüşürüzz
··
347 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Avy'nin ölümünde ben fena sarsılmıştım ya... Ölüm şekli mi beni daha cok dehsete dusurdu yoksa bu kadar olmeyecegine inandigim bir karakterin olmesi mi bilmiyorum. Ama o sahneden sonra kitaba ben de ara vermistim (15 dk gsaohiwgy) cidden cok sarsiciydi. AYRİCA CİFTLİK SAHNESİ!!!!!!!!!!!!! BEN TAHMİN ETMİSTİM Bİ BOKLAR OLACAGİNİ 😭😭😭 o iskence sahnesi muthisti ya. Cidden kitabi korka korka okuyoruz dehset bisey 🤧🤧
Zehratül Aksa ☽
Gönderi Sahibi
Kitabın iç ürpertici olduğundan bahsetmeyi unutmuşum incelemede🤦🏻♀️ şimdi sen diyince aklıma geldi. (Neyse ekleyeyim de eksik kalmasın)
