Selamün aleyküm, uzun zamandır paylaşım yapmıyorum ve bu süre zarfında gördüm ki insanların paylaşım yapması ve hatırlaması için çok büyük ve üzücü olay olması gerekiyor sanırım...
Kendim adına ve milletim adına üzülüyorum bu yüzden. Çünkü çoğunluğumuz çok büyük bir şey olduğu zaman Filistin'i, Gazze'yi hatırlıyor ah vah yapıyoruz. Oysa her an, her saniye aklımızda olması ve unutmamamız gereken bir konu bu, bir dava bu!
Ama biz öyle insanlar değiliz işte. Kendi konfor dolu hayatımıza devam eder. Kim acı çekiyor, kim üzülüyor bakmaz. Kendi mutluluğu için boykota bile önem vermeyiz. Ne olacak ki ya bir kerecikten der, alırız... Ee sonra? Sonrasını hiç düşünmeyiz. O parayla silah yapılıp çocuk öldürüldüğü, insan katledildiği falan hiç aklımıza gelmez umursamayız bile. Biz buyuz işte. Ne kadar kabul etmeseniz de, etmesek de, etmek istemesek de buyuz...
Bu yazıyı yazma sebebim de, kim bilir belki bir kişi bile olsa vicdanına dokunurum diye...
Çünkü insan vicdanıyla insandır,
vicdansız biri insan mıdır?
Çünkü arkadaşlar unutmayın biz sessiz kaldıkça zalimin zülmünü devam ettirmesi için önünden çekilmiş, yolunu açmış oluruz. Müslüman susarsa, unutursa o yavrucaklaın akıbeti ne olur... Ve susan bir Müslüman gerçek bir Müslüman mı olur?
Sözlerimi Mevlânâ'nın şu sözüyle tamamlamak isterim;
Zalimin zülmüne EyvaAllah etmek, diken sulamaktır.