Hayali ama görmek istediğim, keşke olsa dediğim bir buluşma Nietzsche ve Freud...
Tuhaf bir hasta, hasta getiren ve doktor arasindaki ilişki hiç aklımızın almayacağı şekilde evrilip doktor olmayan bir doktor ve hasta olmayan bir hastayla devam ediyor.
Kitabin gidişatı guzeldi. Freud'la o son pazar seansini beklemiyordum, çok iyi oldu. Tamda karaktere uygun bir son yazılmıştı ve ben bunu yıllardır okumadim. Yapmak istediği seçimlerinin yanlis olduğunu görüp seçtiğini tekrar seçmek cesaretini gösterdi. Digeri içinse durumlar daha da karmaşık.
Kitapla ilgili en çok tiksindirici bulduğum yerler, hele ki şuan Gazzw söz konusuyken Yahudi bir kişiliğin uğradığı ruhsal cendereydi. Yani dikkat çekmek ve isinden olmak kimse için dilemeyecegimiz durumlar olsads canını vermek ve yemek bulamamakla karsilastirilamaz bile. İkinci en sevmediğim sey ise Tanrisizligin insani yükten ve cezadan kurtaracak olmasi düşüncesi ve bunun islenis tarzi. Evet herkesin görüşüne saygım sonsuz ama herkesin okuyacagi ve duyacağı yerlerde bunlari konuşmasak keşke. Belli bir inanca olan bağını yitirmiş ve melankolik birine vereceğimiz öğüt bu olmamalı. Zaten anlam kaybolması dolayısıyla yaşanan şeye yüz biber ekmektir bu.
Ama tartıştıktan baglamlar ve birbirlerine olan acilmalarini okumak zevkliydi.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.