İntihar bir irade şekli. Ölümü tercih etmek, ölümden yana tavır koymak, hayattan ziyade ölüme meyletmek vb. Bazen bir zaruret olduğu hükmü ağır basar intihara şahit olanlar arasında. Ölüm, evet, bir mecburiyet ama intihar bir tercih.
Bir soruşturmacı olarak ifade edeyim, eğer bir intihar varsa sebepleri üzerinde dururuz ölüm sebebini tespit ettikten sonra. Ortada bir ceset varsa, bir olay yeri de vardır intiharda. Aman farklı durumlarla da karşılayamıyor değiliz. Olay yerini ardında bırakan müntehirler de gördüm. Ama asıl olay elbette ruhta cereyan ediyor.
İntihar bazen girişimde de kalabilir. Yani ölmeyebilir insan. Ölüm çünkü cesaret ister. Bazen müntehirin kendisine ateş etmeden bir iki el sağa sola ateş ettiğini görürüz. Cesaret atışı diyoruz biz buna. Ölüm, çünkü cesaret ister.
İntihar mektupları genelde ölünün yanıbaşında bulunur; bu genel bir kaidedir. İlk gittiğim intihar olayında üzeri kanla kaplamış bir intihar mektubuyla karşılaştığımı hatırlıyorum. Okunması için yazmıştı, belki okunaklı olsun istemişti ama kanıyla örtmüştü satırların üstünü müntehir. Aklımda kalan şuydu okunabilen ender satırlardan: "Ölümümden kimse sorumlu değil." Ama genelde intihar bir eylem ortaya koymaktır bana göre. Yani suçlayıcıdır. Kitaptaki intihar ise ölümü yaşayan birinin intiharıydı.
Ölümü hepimiz yaşıyoruz: her an! Tuhaf olan şuydu ki intihar mektubu niteliğinde olan metinz müntehire ait değildi. İkinci tekil şahsa ayarlı cümleler sanki bir dostu haklı çıkarmaya çalışıyordu. Sen söyle yaptın, sen böyle hissettin gibi. Ama ölen başkasıydı işte. Daha tuhafını söyleyeyim. Kitap yazıldıktan on gün sonra yazar intihar edecektir. Tuhaf bir gelecek zaman çekimi kullandım değil mi?
Bir intihar mektubu gelecek zaman kipinde yazılamaz mı? Veya başkasının ağzından, başka öznelerin ardına gizlenip? İntihar tuhaf şey. Kalbine ateş edeni gördüm, başına ateş edeni de. Kendini asanı da gördüm, ilaç yutanı da. Ölüm mecburiyet ve intihar irade. Ha bu arada mektupsuz acele intiharlar da gördüm.
·
160 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.