ŞahmerdanDüşünce
Puan vermedi·152 syf.·
2025 127. kitabı
“Bana Mark Twain Cemiyeti fahri üyeliği verildi, dünya edebiyatına ettiğim hizmetten ötürü. Birçokları gibi ben de şaşırdım. Dünya edebiyatına hizmet filan etmediğimi söylememe ne hacet… Bu, üyelik verilmesi için uydurulmuş nazik bir sebeptir sanırım.
Atatürk’ten sonra benim üye olmam benim için ne büyük şereftir. Bir milletin yetiştirdiği en büyük çocuğu ile o milletin kendi halinde bir küçük hikâyecisinin Amerika’da bir cemiyette buluşmaları küçük hikâyeci için ne bulunmaz şerefli bir fırsattır…”
Sait Faik Abasıyanık
1953’te Sait Faik ikinci Türk olarak, Amerika’daki Uluslararası Mark Twain Derneği’nin onur üyeliği payesini alır, bu paye daha önce yalnızca Atatürk’e verilmiştir, üstteki alıntı da Ara Güler’e bahsettiği gibi her Türk gibi çok büyük şeref duyar. Oysa Sait Faik’in hikâyelerinde yer alan insanlar gösterişli başarıların değil, gündelik hayatın içindedir. Sait Faik, Ara Güler’in kitabında bahsettiği gibidir;
Sait Faik Abasıyanık... Koskocaman bir ad... Sait işte oydu: Akşamları Beyoğlu’nda, gündüzleri Cağaloğlu’nun ara sokaklarında hep karşıma çıkan o önemsiz bakışı, yakaları kalkık, açık bej pardösülü adam.
Bir Devir Böyle Geçti Kalanlara Selam Olsun
Sait Faik'in Şahmerdan kitabındaki hikayeler, okuru doğrudan hayatın içine çekiyor. Karakterler günlük yaşamın zorluklarıyla mücadele ederken, yoksulluk, adaletsizlik ve hikayelerdeki yoğunluğuyla okurun içine işliyor. Huzurlu dünya hayali ile gerçekliğin acımasızlığı arasındaki ezilen karakterler hikayelerin duygusal derinliğini oluşturuyor. Okurken karakterlerin bir umut arayışına tanık oluyor ve çoğu zaman bu umutların nasıl kırıldığını görülüyor. Yine de, Sait Faik dünyayı sadece karanlık olarak yazmıyor, bir bardak çayın sıcaklığı, rüzgarda gelen deniz kokusu gibi küçük, anlık sevinçler de bu yaşam mücadelesinin yaşam sevincinin bir parçası oluyor...
Sait Faik, hikayelerinde sözü dolandırmadan, sade bir dille yazıyor. Cümleleri kısa ve etkili. Mahalle kahvesinin gürültüsü yada iskeledeki denizin sesini kolayca hayal ettiriyor. Hikayelerindeki karakterin hayatları gibi sıradan yazıyor, süslü sözler yerine en sıradan günlerde bile insanın ağır bir hayat taşıdığını anlatıyor. Bu sıradanlığın içinde hep bir umut kıvılcımının olduğunu hatırlatıyor.
Sait Faik’in hikayeleri sönen ya da sönmekte olan kıvılcımı, bazen bir hikayedeki hüsnü nazarıyla yeniden parlatıyor. Öykücülüğündeki detaylarla okurken hem incitiyor, hem de insan olmanın gerçek değerini anlatıyor. Günlük hayatın içindeki küçük hakikatleri sevenler için kısa öyküleri güzel bir deneyim olur…
Herkese keyifli okumalar
Sait Faik Abasıyanık
1953’te Sait Faik ikinci Türk olarak, Amerika’daki Uluslararası Mark Twain Derneği’nin onur üyeliği payesini alır, bu paye daha önce yalnızca Atatürk’e verilmiştir, üstteki alıntı da Ara Güler’e bahsettiği gibi her Türk gibi çok büyük şeref duyar. Oysa Sait Faik’in hikâyelerinde yer alan insanlar gösterişli başarıların değil, gündelik hayatın içindedir. Sait Faik, Ara Güler’in kitabında bahsettiği gibidir;
Sait Faik Abasıyanık... Koskocaman bir ad... Sait işte oydu: Akşamları Beyoğlu’nda, gündüzleri Cağaloğlu’nun ara sokaklarında hep karşıma çıkan o önemsiz bakışı, yakaları kalkık, açık bej pardösülü adam.
Bir Devir Böyle Geçti Kalanlara Selam Olsun
Sait Faik'in Şahmerdan kitabındaki hikayeler, okuru doğrudan hayatın içine çekiyor. Karakterler günlük yaşamın zorluklarıyla mücadele ederken, yoksulluk, adaletsizlik ve hikayelerdeki yoğunluğuyla okurun içine işliyor. Huzurlu dünya hayali ile gerçekliğin acımasızlığı arasındaki ezilen karakterler hikayelerin duygusal derinliğini oluşturuyor. Okurken karakterlerin bir umut arayışına tanık oluyor ve çoğu zaman bu umutların nasıl kırıldığını görülüyor. Yine de, Sait Faik dünyayı sadece karanlık olarak yazmıyor, bir bardak çayın sıcaklığı, rüzgarda gelen deniz kokusu gibi küçük, anlık sevinçler de bu yaşam mücadelesinin yaşam sevincinin bir parçası oluyor...
Sait Faik, hikayelerinde sözü dolandırmadan, sade bir dille yazıyor. Cümleleri kısa ve etkili. Mahalle kahvesinin gürültüsü yada iskeledeki denizin sesini kolayca hayal ettiriyor. Hikayelerindeki karakterin hayatları gibi sıradan yazıyor, süslü sözler yerine en sıradan günlerde bile insanın ağır bir hayat taşıdığını anlatıyor. Bu sıradanlığın içinde hep bir umut kıvılcımının olduğunu hatırlatıyor.
Sait Faik’in hikayeleri sönen ya da sönmekte olan kıvılcımı, bazen bir hikayedeki hüsnü nazarıyla yeniden parlatıyor. Öykücülüğündeki detaylarla okurken hem incitiyor, hem de insan olmanın gerçek değerini anlatıyor. Günlük hayatın içindeki küçük hakikatleri sevenler için kısa öyküleri güzel bir deneyim olur…
Herkese keyifli okumalar·
380 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.