Yazar:
Sait Faik Abasıyanık
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 18 dk.
Sayfa Sayısı:
152
Basım Tarihi:
Ocak 2013
İlk Yayın Tarihi:
1940
Yayınevi:
İş Bankası Kültür Yayınları
ISBN:
9786053607731
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
9 diğer baskı · Tümünü Göster
Şahmerdan
2.064 okunmaİş Bankası Kültür Yayınları · Ocak 2013 · 152 s.
Şahmerdan
240 okunmaYapı Kredi Yayınları · Mart 2011 · 106 s.
Şahmerdan
67 okunmaTürkiye İş Bankası Yayınları · 2022 · 160 s.
Şahmerdan
32 okunmaKapra Yayıncılık · 2 Ocak 2025 · 120 s.
Şahmerdan - Ciltli
5 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022 · 136 s.
Şahmerdan
3 okunmaEverest Yayınları · Eylül 2025 · 136 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
ŞahmerdanDüşünce
Puan vermedi·152 syf.·
2025 127. kitabı
“Bana Mark Twain Cemiyeti fahri üyeliği verildi, dünya edebiyatına ettiğim hizmetten ötürü. Birçokları gibi ben de şaşırdım. Dünya edebiyatına hizmet filan etmediğimi söylememe ne hacet… Bu, üyelik verilmesi için uydurulmuş nazik bir sebeptir sanırım.
Atatürk’ten sonra benim üye olmam benim için ne büyük şereftir. Bir milletin yetiştirdiği en büyük çocuğu ile o milletin kendi halinde bir küçük hikâyecisinin Amerika’da bir cemiyette buluşmaları küçük hikâyeci için ne bulunmaz şerefli bir fırsattır…”
Sait Faik Abasıyanık
1953’te Sait Faik ikinci Türk olarak, Amerika’daki Uluslararası Mark Twain Derneği’nin onur üyeliği payesini alır, bu paye daha önce yalnızca Atatürk’e verilmiştir, üstteki alıntı da Ara Güler’e bahsettiği gibi her Türk gibi çok büyük şeref duyar. Oysa Sait Faik’in hikâyelerinde yer alan insanlar gösterişli başarıların değil, gündelik hayatın içindedir. Sait Faik, Ara Güler’in kitabında bahsettiği gibidir;
Sait Faik Abasıyanık... Koskocaman bir ad... Sait işte oydu: Akşamları Beyoğlu’nda, gündüzleri Cağaloğlu’nun ara sokaklarında hep karşıma çıkan o önemsiz bakışı, yakaları kalkık, açık bej pardösülü adam.
Bir Devir Böyle Geçti Kalanlara Selam Olsun
Sait Faik'in Şahmerdan kitabındaki hikayeler, okuru doğrudan hayatın içine çekiyor. Karakterler günlük yaşamın zorluklarıyla mücadele ederken, yoksulluk, adaletsizlik ve hikayelerdeki yoğunluğuyla okurun içine işliyor. Huzurlu dünya hayali ile gerçekliğin acımasızlığı arasındaki ezilen karakterler hikayelerin duygusal derinliğini oluşturuyor. Okurken karakterlerin bir umut arayışına tanık oluyor ve çoğu zaman bu umutların nasıl kırıldığını görülüyor. Yine de, Sait Faik dünyayı sadece karanlık olarak yazmıyor, bir bardak çayın sıcaklığı, rüzgarda gelen deniz kokusu gibi küçük, anlık sevinçler de bu
Sait Faik Abasıyanık
1953’te Sait Faik ikinci Türk olarak, Amerika’daki Uluslararası Mark Twain Derneği’nin onur üyeliği payesini alır, bu paye daha önce yalnızca Atatürk’e verilmiştir, üstteki alıntı da Ara Güler’e bahsettiği gibi her Türk gibi çok büyük şeref duyar. Oysa Sait Faik’in hikâyelerinde yer alan insanlar gösterişli başarıların değil, gündelik hayatın içindedir. Sait Faik, Ara Güler’in kitabında bahsettiği gibidir;
Sait Faik Abasıyanık... Koskocaman bir ad... Sait işte oydu: Akşamları Beyoğlu’nda, gündüzleri Cağaloğlu’nun ara sokaklarında hep karşıma çıkan o önemsiz bakışı, yakaları kalkık, açık bej pardösülü adam.
Bir Devir Böyle Geçti Kalanlara Selam Olsun
Sait Faik'in Şahmerdan kitabındaki hikayeler, okuru doğrudan hayatın içine çekiyor. Karakterler günlük yaşamın zorluklarıyla mücadele ederken, yoksulluk, adaletsizlik ve hikayelerdeki yoğunluğuyla okurun içine işliyor. Huzurlu dünya hayali ile gerçekliğin acımasızlığı arasındaki ezilen karakterler hikayelerin duygusal derinliğini oluşturuyor. Okurken karakterlerin bir umut arayışına tanık oluyor ve çoğu zaman bu umutların nasıl kırıldığını görülüyor. Yine de, Sait Faik dünyayı sadece karanlık olarak yazmıyor, bir bardak çayın sıcaklığı, rüzgarda gelen deniz kokusu gibi küçük, anlık sevinçler de bu
Arka kapaktan...
1953'te Sait Faik, ikinci Türk olarak, Amerika'daki Uluslararası Mark Twain Derneği'nin onur üyeliği payesini aldı.
Gazetecilerin gazete sütunları için pek çekici konu değildi. Oysa bundan önceki Mark Twain üyeliği ilk olarak Atatürk'e verilmişti. Şimdi ikinci Türk de Sait Faik oluyordu. Aradan yıllar geçti, bugüne kadar başka hiçbir Türk bu onura layık görülmedi.
Kıymeti bilinmemiş, bilinmiyor hala! Benim içinse yeri hep ayrı, neden okumuyorlar seni?
Sait Faik'in işlemiş olduğu konular, hem güldürüyor hem düşündürüyor.
Başlangıç için Sarnıç ve Alemdağ da Var Bir Yılan, kitapları güzel başlangıç olur. Bu kitap da öyle, enfesti. Yeri ayrı çünkü kitap teliflerinden elde edilen gelirleri Darüşşafaka Cemiyeti'ne kalmasını vasiyet etmiş. Kitapları alınmalı, satın alınmalı ve hatta alınıp hediye de edilir.
Türk edebiyatının "durum öyküsü" alanında temsilcisi olan Abasıyanık, yazın alanına 19 öyküden oluşan "Şahmerdan" isimli eserini kazandırmıştır.
Bu eserinde Sait Faik daha çok insan çekişmeleri, insanlar arası adaletsizlik, çocukluktan büyüklüğe geçişte insanın yaşadığı fikri değişim gibi konuları bolca işlemiş öykülerinde. Her zamanki gibi merkeze taşra insanını koymuştur. Çalışan işçileri betimlerken kullandığı "çalışan, terlemiş insanın harikulade güzelliği" tanımlaması aklımda kalan noktaların başında gelmektedir. Öykülerde büyük çoğunlukla adaları mekan olarak seçmiş, hatta öyküleri deniz üzerinde yaşıyoruz denilebilir.
Kitabın son kısmında Ara Güler'den yapılan şu tanımlama Sait Faik'i tahayyül etmemize yarıyor: "Akşamları Beyoğlu'nda, gündüzleri Cağaloğlu'nun ara sokaklarında hep karşıma çıkan o önemsiz bakışlı, yakaları kalkık, açık bej pardösülü adam." Bu tanıma ek olarak yazıda Sait Faik hakkında bilmediğim detayları da öğrenmiş oluyorum. Örneğin; zamanının güzellik kraliçesi ile yaptığı röportaj, Atatürk'ten sonra Mark Twan Derneği onur üyeliğini alan ikinci Türk oluşu, utangaçlığını öfkelenerek gizlemek isteği..
Eserdeki öyküleri genel olarak standart altı bulmuş olsam da Ara Güler'in eklenen yazısı ve öykülerdeki betimleme tarzı ile eser kendini okuyucuya geçirebiliyor.
Naçizane en beğendiğim öyküler:
1)Bir Define Arayıcısı
2)Beyaz Pantolon
3)Satılık Dünya
4)Köye Gönderilen Eşek
#209037118
#209228164
#209337477
Birtakım insanların hikâyeleri..Edebiyat
Sait Faik'in on dokuz kısa hikâyeden oluşan kitabı. Yazarı her ne kadar şiir kitabıyla tanımış olsam da hikâyelerini de çok başarılı buldum. Geçen günlerde okuduğum Anton Çehov'un Pahalı Dersler kitabındaki tarzına da çok benzettim.
Hikâyeleri okurken şunu anımsadım, küçükken bir sahil kenarında ya da bir meydanda oturduğumuzda hep insanları izlerdim, kafamdan hepsine birer rol biçer kıyafetlerinden, seslerinden, miniklerinden küçük hikâyeler yazardım. Sait Faik'in hikâyelerinde şiirlerinde de bunu hissediyorum, sanki etrafıma baksam herhangi bir karakterine rastlanacağım.
Hikâyelerinde gerçek yaşamından izlere rastladığım yazar öfkelerini, sevinçlerini, yaşamın dişlileri arasında ezilenleri, fakirlik yüzünden toplumdan dışlananları, toplum çarkının dışına atılanlara kurguladığı akıcı ve sade dille aktarmış. Hikâyelerinde toplumdaki sosyal olaylara özellikle de yoksulluğa, eğitimsizliğe dikkat çekmiş olması da çok tanıdık ve bizden hissetmeme sebep oldu.
Puan vermedi
Eserde birbirinden güzel hikayeler var. Hikayelerde belli bir konu yok. İnsana dair gözlemlerini anlatmış Sait Faik. Genellikle adada geçen hikayeler yanında, güneydoğu ya ait hikayeler de mevcut. Köye Gönderilen Eşşek, Çöpçü Ahmet, Alt Kamara, Francala mı, Elmek mi?, Kaşıkadasında, Mahpus, Köy Hocası ile Sığırtmaç... Her bir hikaye o kadar samimi, o kadar bizden ki. Sanki kahramanlarını tanıyormuşum gibi.
Türk öykücülüğünün yüz akı olan Sait Faik'in bu kitabı da her biri birbirinden güzel on dokuz öyküden oluşuyor.
Bu kitaptaki öykülerin kahramanları, biraz farklı seçilmiş. Kahramanlarını genellikle İstanbul ve adalardan seçen Abasıyanık, bu kitabında Anadolu'ya uzanır. Anadolu'nun yokluk içindeki türlü türlü insanını İstanbul'a getirir.
Bu kitapta yoksulluğun vurduğu insanlar anlatılır. İş kazaları, emek sömürüsü konuları ağır basıyordu. Yalnız bu kitapta da birbirinden sağlam karakterler oluşturmuş Sait Faik. Hamal Kürt Ramo, Paşazade Recai Bey, çöpçü Ahmet gibi güçlü karakterler yaratmış yazar.
Özellikle " Çöpçü Ahmet", " Francala mı Ekmek mi?", " Zemberek" adlı öykülere bayıldım.
Kısa öykü okumaktan hoşlananların zevk alacağı bir kitap.
Şahmerdan !
‘’Şahmerdan makinesini, akşam karanlığında öteki iki amele, sessiz sadasız bir son vapurdan sonra söktüler.,,
‘40lı yıllarda yayınlanan üçüncü öykü kitabıdır. İçerisinde yirmi tane öykü var. Öykülerde kah Bursa’ya kah İstanbul’a kah Adapazarı’na ziyarete gidiyoruz.
Faik ; kitaplarında kendisinin bizzat yaşadığı anılarını betimler bunu keza farklı kitap yorumlarını okudukça keza sözlerinden anlayabiliyoruz. Ben bu kitabında bunu çok net hissettim diyebilirim.
Kitap oldukça sürükleyici, serin bir uslübu var fakat size tavsiyem bu kitap için özel bir vakit ayırın en uzun eserlerinden biridir diyebilirim.
İftara yakın, tavsiyem olsun.
Keyifle Okumalar !
ŞahmerdanEdebiyat
Sait Faik’ten bizden, içimizden, mahallemizden, çevremizden simaları bulabildiğimiz karakter tahlilleriyle kısacık öykülerden birçok anlam çıkartılabilecek kısa, öz, güzel bir kitaptı . Ben beğendim okumayı düşünen arkadaşlara da tavsiye edebilirim .
Şahmerdan
Cahit Irgat, Sait Faik için:" Toprak kokan, deniz kokan, içi yıldız dolu bir insan. Sevdiği dosta, uçan kuşa, hayvana, suya, toprağa, her şeye bağlı bir insan... Yaşamak ne güzel derdi sık sık." demiştir.
İnsanların üzüntüsünü, heyecanlarını, mutlu oluşlarını kurgulayıp satırlarına dökmüştür. Oradan ise bizim içimize. İçimize diyorum çünkü sait faik hissiyatın, duyguların, kelimelerin yazarı. Şahmerdan da bunu fazlasıyla gördüm. Anadolu'daki yoksul, işsiz insanların iç dünyasını kılcal damarlarına kadar anlatmış, ne var ne yoksa hepsini bizlere yansıtmıştır. Şahmerdan' a ismini veren hikâyede olduğu gibi az para karşılığında çalışan işçinin iç dünyasına götürüp o zorluğu, mücadeleyi hissettirmiştir.
Yazdığı hikayelerde belirli bir konu yoktur. Ama ruh, bedenden daha somut olan ruh vardır. Yeri gelir elle tutulur, gözle görülür hale gelen o ruh, her zaman onun içinde vardır. Sait Faik ruhu...
Hepsine kendi ruhunu katmış. Kimi zaman bir köyden, kasabadan insanların türlü türlü yanlarını kusursuz bir kadrajdan çıkarmış ve kültür şöleni yaşattırmıştır. Her şeye dair bir parça şeyler koymuş. Bu biraz çocuk ağlaması, biraz ağarmış saçlar, işçiler, zorlu çalışma koşulları, yalnızlığa kaçma isteği, dostluk, arkadaşlık, geçmişe özlem, aşk, sevgi, köyden kente göç, evsiz insanlar... gibi şeylerdir.
19 hikayeden oluşan Şahmerdan da en çok etkilendiğim ve ilgimi çeken hikayeler ise; Şahmerdan, Çelme, Kaşıkadası'nda, Bir Define Arayıcısı, Çöpçü Ahmet ve Köye Gönderilen Eşek isimli hikayeler oldu.
İyi okumalar diliyorum hepinize...
İyi ki bu topraklarda doğmuşumda böyle bir dehayı, böyle muazzam yazan bir öykücüyü tanımışım diyebiliyorum. Ne zaman denize baksam gelir usta aklıma; öyküleriyle baharı, martıları, insanları, suyu, havayı, varlığını hissediyor insan. Hangi öyküsünü, hangi kitabını alayım da bir başka öyküsünün arkasına koyalım? Dönüp dönüp o güzel diliyle yazdığı öyküleri okumalı demekten başka ne diyebilir ki insan?
Yazar Hakkında
Sait Faik AbasıyanıkYazar · 40 kitap
Sait Faik Abasıyanık ya da Sait Faik, Türk öykü, roman ve şiir yazarıdır. Türk hikâyeciliğinin önde gelen yazarlarından sayılan Abasıyanık, çağdaş hikâyeciliğe yaptığı katkılarla Türk edebiyatında bir dönüm noktası sayılır. Modern Türk hikâyeciliğinin öncülerinden olan Sait Faik, getirdiği yeniliklerle "kökü kendisinde olan" bir yazar olarak kabul edilir.
Klasik öykü tekniğini yıkarak doğayı ve insanları basit, samimi, hem iyi hem kötü taraflarıyla oldukları gibi fakat şiirsel ve usta bir dille anlatmıştır. Bunu yaparken diğer çoğu Cumhuriyet sonrası sanatçısı gibi Batı'daki gelişmelere bağlı kalmamış, hiçbir edebî anlayışın etkisinde hareket etmemiş ve belli bir tarzın takipçisi olmamıştır. Toplumun problemlerine değil bireyin toplum içindeki sorunlarına yönelen yazar, öykülerinde çoğunlukla kendisinden yola çıkıp bireyler hakkında yazarak insan gerçeğini anlamaya çalışır. Çoğunlukla şehirli alt sınıfın hayatını yazan Abasıyanık, balıkçı, işsiz, kıraathane sahibi gibi karakterleri anlatır. İnsanların yaşama biçimlerini, isteklerini, tasalarını, korkularını ve sevinçlerini irdeleyerek, toplum meselelerinden çok "insanı ele alan sanatçılar" sınıfında yer alır.
1930'larda başladığı yazı hayatı boyunca "sorumlu avare", "gözlemci balıkçı", "çakırkeyf sirozlu", "küfürbaz şair", "müflis tacir", "züğürt yazar", "hamdolsun diyemeyen rantiye", "anadan doğma çevreci" gibi sıfatlarla anılan Abasıyanık'ın tüm yazdıkları bir şair duyarlılığı içermektedir. Hikâye, roman, şiir yazan, çeviriler ve röportajlar yapan sanatçı bütün bu türleri kendine özgü tarzı ile kaynaştırmıştır. Yazarın, anlık heyecanlarını yansıtan izlenimci ve fovist ressamların üslubunu anımsatan bir tarzı olduğu söylenmiştir. Kendi özgün dilini oluştururken André Gide, Comte de Lautréamont, Jean Genet gibi isimlerden etkilenen Abasıyanık, kendisinden sonra gelen Ferit Edgü, Adalet Ağaoğlu, Demir Özlü gibi pek çok yazara da öncülük etmiştir. Ölümünün ardından Burgaz Adası'ndaki evi müzeye dönüştürülen yazar adına her sene öykü ödülü de verilmektedir.
