"Deli" olmak nedir? İnsanın huzuru ve memnuniyeti dışarıda değil içinde midir? Yaşamak nedir? Acı çekmeyen biri yaşam üzerine felsefe yapabilir mi? Bu gibi soruları sorgulatan bir kitap.
Kitapta ağırlıklı olarak doktor Andrey Yefimıç ve akıl hastası Ivan Dmitriç'in konuşması konu ediliyor. Ivan soylu bir ailede yetişmiş lakin ailevi sebeplerden dolayı üniversite eğitimini yarıda bırakmak zorunda kalmış bir gençtir. Ivan hastanede maruz kaldıkları adaletsizliğe, içinde yaşamaya zorlandıkları berbat koşullara karşı çıkarken Adrey bunları görmezden gelmeye ısrar eder ve durumu değiştirmek için hiç bir çaba göstermez." Kibar" biri olarak her şeye sessiz kalır. Doktor insanın huzurunun ve mutluluğunun kendi içinde olduğunu savunur lakin İvan bunu şiddetle reddeder. Şartların insanı etkilediğini söyler. Andrey hayatı boyunca "acı" yı tatmamış lakin İvan en kötü şekillerde tatmıştır.
"...Gerçeklikle hiçbir bağınız yok. Hiçbir zaman acı çekmemişsiniz, yalnızca bir ayyaş gibi, başkalarının acılarıyla beslenmişsiniz. Ben ise doğduğum günden bugüne kadar hep acı çektim."
Andrey acıyı anladığını ve bu duyguların anlamsız olduğunu, Ivan ise acıyı çeken ve böyle duyguların hayatın kendisi olduğu ve bu nedenle küçümsenmemesi gerektiğini savunur. Ayrıca acı çekmeyen bir insanın acıyı küçümsemesini de saçma bulur İvan.
"Acıyı küçümsersiniz ama parmağınızı kapıya sıkıştırdığınız vakit en yüksek perdeden inlersiniz"
Kitapta sorgulayanların ve düşünme gücüne sahip olanların toplumda dışlandığını, sorgulamayıp düşünme gücüne sahip olmayanların toplumda kolayca yaşayabileceği bariz bir şekilde anlatılıyor.
Kitabın sonunda ise Andrey'in çok büyük bir felsefi yanılgı içine düştüğünü görüyoruz.
Kitap, üzerine uzun uzun düşünülmesi gereken bir yapıt. Ben kısaca bahsetmeye çalıştım. Okuyacaklara iyi okumalar dilerim.
·
62 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.