İngiliz ve sosyal bir yazar olan Herbert George Wells tanıştığım ve de okuduğum ilk kitap oldu.
Yıkılmamış, bozulmamış, dayanıklı bir bilim kurgu ile hedefi başarıya götürmüş olan müthiş bir anlatım gücü mevcut diyebilirim.
“Körler ülkesinde tek gözlü insan kraldır.” alıntısı ile gerçekleri mi, yoksa eskatolojik boyutta doğru; eleştiriyi, gelişimi, yaşamı mı sorguluyor?
Ve buradan başlıyor.
Ekvador’da hayali bir dağ olan Parascotopetl'in en yüksek zirvesine doğru bir tırmanış ile Nunez adında bir dağcı aşağı düşer ve yamaçtan inerken bir vadi ile yeni bir evren keşfeder.
“Körler Ülkesi.”
Tam anlamıyla bir İspanyol zorba yönetimden kaçarak bir varoluşu bulma sebebiyeti sağladı ve erken vakitte insanları ve yenidoğan insanları bir hastalıkla körlüğe sebebiyet vermiştir bu da nesilden nesile yayıldı ve uzun bir hal aldı.
Nunez bu köydeki tüm insanları kör olduğunu fark edince tekrar bunu kullandı.
“Körler ülkesinde tek gözlü insan kraldır.” diye.
Oysa her şeyi değiştireceğini, eğitimler vereceğini, bilimselleştireceği umudu ile nice çalışmalara başladı.
O sırada köy halkının görme duyularının olmadığını fark edince büyük umutsuzluk ve de hayali kırıklığı ortaya çıktı.
Bu süreçten sonra her bir şeyin imkansız olduğunu, değiştirmeyeceğini, olanı kabul etmekten başka seçeneğinin olmadığını anlayan Nunez köylülerin yaşam tarzına ayak uydurmak için zorunda olduğunu fark etti.
Ve bu yaşama adapte olmaya başladı.
Ve de dahası…
Köydeki Medina Sarote adlı bir kıza aşık olup evlenmek ister, lakin köydeki insanlar kızla evlenmesi için şartlara bağlı bir takım şeyler sunulur “gözlerinin alınması” gibi.
İsteksizce kabul eder Nunez.
Zaman geçti ve operasyon günü gelmiştir ve bu durumu düşünen Nunez tüm köylüler uykudayken fikrinden ve duygularından vazgeçerek kaçar.
Bundan sonra ki süreci ise başka dağlara tırmanmaya başlamıştır…
·
80 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.