Bu kitabı okurken neden bilmiyorum daha önce hiçbir kitapta hissedemedigim bir şeyler hissettim. Diğer kitaplar da hep üçüncü bir göz olarak okurken bu kitabın ana karakteri benmişim gibi bir hisse kapıldım. Belki de ilk defa bir karaktere kendimi bu kadar yakın hissetmisimdir.
Tek başına hayatını sürdüren, yaşamasa da nefes alan bir kadının -yalnız bir kadının- kendi ağzından kısa yazılar ile sağlanan bir bütün hikaye örneği aslinda. Irune, nedense bana güçlü olduğu kadar zayıf, yalnız olduğu kadar kalabalıkta, mutsuz olduğu kadar yaşama bağlı bir kadın imajı çizdi. Bence zorunda kalınmış bir yalnızlık insanı tek bir tarafa ait olmaktan alıkoyuyor. İnsan ruhu ve psikolojisi hep bir savaş halinde ve yalnızlık bu ikisinin bir savaşı gibi.
Ama sonunda Irune bu savaşa bir son veriyor gibi geldi bana.
Bence okunmaya değer bir kadın hikayesi...
·
199 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.