– Nastenka, -dedim kısık bir sesle,- bu kim Nastenka?
– O işte, -diye yanıtladı fısıldayarak, bana daha da sokuldu ve daha sıkı sarıldı... Ayakta zor duruyordum.
– Nastenka! Nastenka! Sensin gerçekten! -diye seslendi biri arkamızdan ve aynı anda genç adam bize doğru birkaç adım attı.
– Tanrım, o ne çığlıktı! Nastenka nasıl da titredi! Ellerimden nasıl da kurtulup ona koştu!..
Beyaz Geceler Sayfa 59
Film Sahnesi - White Nights (1959)