"Daha ne kadar sürükleyeceğim üzerime bol gelen bu yaşamın ağırlığını ayak bileklerimde ?"
Sence ne kadar ? Bence belki de sonsuza kadar. Çünkü kadınız, anneyiz ,evlat ve evin demirbaşıyız..
Evin bir köşesinde yaşama terk edilmiş koltuk misali..Çok mu dramatik oldu sözlerim.. Az bile !
Eksik etek olarakta anılır adımız , güçlü, sabırlı,yutkunarak öfkesini yutan, metanetli hepsi biziz..
Layık olmadığımız hayatın, ailelerin birer eksik eteği..
Maddi manevi herşeyden mahrum bırakılan..
Hissettiği sevgisizliği kapı kapı arayan, iki güzel lafa tüm yüreğini veren o(kız) çocuklarıyız biz.
Abartma dedi okuyan bir çift göz..
Sesini duyurana kadar ki evrede deliren o kadınlarız biz.
Fark edilmek anlaşılmak ve sevilmek bir onurdur bizim gözümüzde. Dokunduğumuz hayatı güzelleştirmek adına ne varsa yapar altın bir tepside sunarız tüm fedakarlığımızla. Ya sonra ?
Değer bilmeyen insanlar için ziyan olduğumuzu anlarız. Ya kapıyı çarpar çıkarız Şükriye gibi,ya çay bardaklarını bir bir kırarız Saliha gibi. ( Taktirlik karakterler)
Dayatılmış , başkalarının kararları ile sürdürülen hayatların insanlarıyız biz.
Özgür müyüz?
Esaretin bedelini ödemeden imkansız :)
Güzel yüreklim @tugcehepkaradagiden_ozdes
Öyle içten ve samimi hikayeler anlatmış ki, ( kendi gibi) kadının öfkesini , kursağında kalan bütün o sesleri bize hissettirmiş. Adı üstünde "Derme çatma " hayatların, bir kıvılcımla hayata dönüşünü betimlemiş bize. Güzel olanı paylaşmak benim boynumun borcu.. Sade ve akıcı dili; okurun yanında kahve yudumluyor ve sohbete eşlik ediyormuşcasına yalındı. Yorumla birlikte karar sizlerin.
Yalnız değilsin sayın okur ..
İstersen yaparsın, direksiyon sende ..
İçine hapsolmuş çığlıkların, yaşamını karartmasına izin verme. Duygusal şiddetin muhattabı olma canım kadın..
Ruhunu besle..
Kendini sevmeyi öğren güzelim, bir erkeğin sevgisine ihtiyacın yok. ( İstisnalar kaideyi bozmaz)
Şimdilik bu kadar, ben sevdim sen de sev
Kitapla ve sevgiyle kalın 'larım
Tuğçe Hepkaradagiden Özdeş