Kitaplarda birinci şahıs yazıyorsanız yazım biraz daha kısıtlanıyor. Bunu okumayı sevmek veya sevmemek olarak yorumlamıyorum. Üçüncü şahıs yazılırken neredeyse her karakter hakkında iyi kötü fikir edinmek mümkün oluyor. Havada uçuşan yaprağı, düşünceleri, etrafı detaylı detaysız görmek mümkün. Ama birinci şahıs olduğunda bakış açınız okuduğunuz karakterde kısıtlanır. Onun gözlerinden etrafı görür, onun düşüncelerinden bir şeyleri öğrenirsiniz. Yani birinci şahıs yazıp, üçüncü şahıs gibi her şeyi betimlemek bana aşırı garip geliyor. Bir insan her detaya bu kadar dikkat edebilir mi? Hadi etti, "Ben saygı duyulan sevilen biriydim." yani... kim bunu kendine diyebilir ki? Çok egoist bir salak olmadığı sürece... Üçüncü şahısta karakterler bağımsız bir gözle övulebilir ama birinci şahısta karakterlerin kendini övmesi 👎👎👎👎👎