Ahh bu kitap…
Doğru zamanı bekledim hep okumak için, sindire sindire okumaya çalıştım hep çünkü son sayfasını okuduğumda hissetmiştim beni derinden etkileyebileceğini. Su gibi aktı hikaye.. Adalet işledi iyice içime. Yaşadıkları, sorgulamaları, korkuları, sığınmaları…. Sevilmeyi sevmeyi bilmeyen birinin yalnızlığı… Şimdi gidip bir süre daha Adaleti düşüneceğim bu gece . Kitap ile ilgili tartışacağım yapay zeka ile. Sadece söylemek isterim ki Adaletle tanışmanız lazım. Nermin Yıldırımla tanışmanız lazım…. Teşekkürler Adalet bana tekrardan kendi hikayelerimi yazmam gerektiğini hatırlattığın için, bu hayatı korkmadan, dokunarak yaşamam gerektiğini hatırlattığın için..
DokunmadanNermin Yıldırım