Hepimizin kalbinde bir Osman vardır, adı farklıdır belki ama bıraktığı iz hep aynıdır.
Selamlar efendim, alıntılarımla hepinizi boğduğum bu güzel eserin sonuna geldim :)
Ayrılığın hüznüyle başlayan, okurken yarım kalmışlığın acısını iliklerinize kadar hissettiren, aynı zamanda inceden tebessüm ettiren muhteşem bir kitaptı, daha uzun olmasını isterdim.
Her satırda kalp kırıklığını duyuyor , severken ayrılığın vermiş olduğu acının ağırlığı altında eziliyorsun.
Bu zorlu süreçte yaşadıklarını en yalın, samimi duygularla aktarırken, aldığı hasarlara rağmen, güçlü bir şekilde ayağa kalkan güçlü bir kadının hikayesine şahit oluyoruz.
Unutmak mümkün olmasa da, kabullenmenin iyileştirici gücünü inkar edemeyiz.
Birçok insan sevdiği halde ayrılmak zorunda kaldı, içine düştüğü boşluktan kurtulmak için , farklı şeylere yöneldi, olmadı saçlarını kestirdi, boyattı, tatile çıktı....
Ama ne yaptıysa o yangını söndürmeye yetmedi , ta ki kabullenip zamana bırakana kadar, sonra geçmese de hafifledi denir.
Her veda bir son olsa da bu kitap aslında yeni bir hayata daha güçlü başlangıcın güzel bir örneği.
Okuyan herkesin hayatından bir kesit bulacağı hüzünlü bir hikaye.
"Bu hikaye senden uzun Osman. Çünkü seninle bitmedi, ben devam ettim."
··
1.192 Gösterim
6 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
