Tokyo’nun Son Çocukları ~ Yoko Tawada
Merhaba sevgili kitapseverler;
Bir ülke kendini dış dünyadan kapatırsa, geriye ne kalır?
Yoko Tawada, bize dünyanın çürüyen taraflarını değil, çürürken ortaya çıkan kırılganlıklarını gösteriyor. Bir ülkenin içine kapandığı, dilin değiştiği, yaşamın anlamının kaydığı bir gelecek…
Kitap distopya diye anılıyor ama klasik distopyalardaki baskıcı düzenler, karanlık laboratuvarlar yok burada. Daha çok spekülatif bir kurgu. Arka kapakta vaat edilen koca dünyalar yerine ben sessizce nefes alan, hayatta kalmaya çalışan küçük hayatları buldum.
Geleceğin Japonya’sında çocuklar kırılgan, hasta. Yetişkinlerse uzayan ömürleriyle ayakta. Her şey onların etrafında dönüyor ama en kısık ses yine çocukların.
En çok şu satır kaldı bende:
“Çocukların bundan sonra uzun yıllar yaşaması lazım. O yüzden her şeyde öncelik çocukların.”
Dünyanın bütün yükünü sırtında taşıyan bir cümle…
Peki size göre gerçek distopya, gelecek mi yoksa yaşadığımız bugün mü?
Herkese keyifli okumalar, sevgiyle
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.