·264 syf.····Okunma: 24 Ağustos 2025 16:29 Kendim hakkında bir bilgi vererek incelemeyi yazmaya başlamak istiyorum. Ben normalde çok fazla romcom seven biri değilim. Özellikle kitaplarda olunca inanılmaz klişe ve yapay geliyor. Bu nedenle bana kütük demeye hakkınız vardır diye düşünüyorum JDNAKAMQKS
Çok uzatmadan kitabın konusunu anlatarak başlayacağım. Baş karakterimizin adı Emilie ve çok plancı bir kız. Yapacağı her şeyi günü gününe ajandasına yazan kişilerden. Bir gün çok berbat bir Sevgililer Günü geçiriyor ve o günü unutmak için erkenden yatıp ertesi sabah kalktığında takvimin 14 Şubat'ta takılı olduğunu görmesiyle kitap başlıyor. Aynı günü tekrar tekrar yaşıyor ve çaresizce bir şeyleri değiştirmeye çalışıyor fakat en sonunda pes ediyor. Bir yandan Kimya dersinde yanında oturan Nick Stark'la daha önce hiç yaşamadığı tarzda bir ilişkiye kendini kaptırıyor. Bundan sonrası spoiler içerebilir. Uyarımı da şimdiden yapmış bulunayım.
Evet, öncellikle kitabı sanırım birçok anlamda zayıf bulduğumu söylemem gerekiyor. Çünkü yer yer "Ne okuyorum ben?" diye kendimi sorguladım. Çok uzun süredir de birinci tekil kişi agzindan kitap okumuyordum. Bunun da etkisi olduğunu düşünüyorum. Emilie karakteri genel anlamda okuması katlanılması zor bir karakterdi. Nick yine fena olmayan bir karakter yapısına sahipti ama klişeydi.
Kitabın ortalarında kız birden olmadığı kişi gibi davranmaya başlıyor. (ki okuması en zor kısımlardandı.) Yine aynı gün Nick Stark'la farklı bir gün geçiriyor. Ertesi gün takvimin aynı kalacağını düşündüğü için bunu yapıyor ama...
Takvim ne hikmetse tüm o rezilliklerinin ardından ilerlemeye devam ediyor. Açıkçası başları okuması son sayfaları okumaktan daha zordu. Kulaklıklarımdan Taylor Swift çalması mı işi yumuşattı, ben mi ketumluğumdan vazgeçtim yoksa başka bir şey mi? Tanrı bilir.
Sonlara doğru daha bir katlanır oldu kitap. Açıkçası verilen mesajı da sonlara doğru anladım ama çok toz pembe ya hani fazla öyle. Gerçeklikten biraz uzak bir kitap.
Okumasanız da olur o yüzden pek önerdiğimi söyleyemem. Yine de klişe sahnelerden ve ara ara rezilliklerden rahatsız olmuyorsanız bakabilirsiniz.
Son bir şeyden daha bahsedeyim. Son sahne bana küçüklüğümden bir şeyler hatırlattığı için hoşuma gitti birazcık. Bende hep unicornlu pasta istemişimdir:))
Sonraki incelemelerde görüşmek üzere.